ارز منتل Mantle چیست؟ | آینده ارز منتل mnt

احتمالا شما نیز در صورت استفاده از شبکه اتریوم، مخصوصا زمانی که ترافیک شبکه بالا باشد، متوجه تاخیر در پردازش ها و همچنین کارمزد بالای این شبکه شده اید. همین موضوع باعث شده تا بسیاری از پروژه های لایه دومی برای رفع این مشکل شروع به فعالیت کنند. این پروژه ها با راهکارهای مختلف سعی در بهبود مشکلات مرتبط با مقیاس ‌پذیری، کارایی و هزینهٔ تراکنش‌ها دارند.

امروز در این مقاله با پروژه Mantle Network که یک پروژه لایه دومی می باشد، آشنا می شویم و بررسی می کنیم که این پروژه چه ایده ای برای مقیاس پذیری شبکه اتریوم پیاده سازی کرده و با وجود پروژه های لایه دومی رقیب خود، آیا شانس موفقیت دارد یا خیر؟!

بررسی ویدیویی mantle

(قسمت اول)

(قسمت دوم)

ارز MNT چیست؟

ارز دیجیتال MNT ارز بومی شبکه Mantle Network می باشد. این ارز در زمان نگارش این مقاله روی شبکه های اتریوم و همچنین Mantle Network قابل دسترس است. در ادامه به برخی کاربردهای این ارز اشاره می کنیم:

• پرداخت‌های داخلی: Mantle به عنوان واحد پرداخت درونی در شبکه Mantle Network به کار می‌ رود، که کاربران می ‌توانند با استفاده از آن تراکنش‌هایی را انجام دهند.

• هزینه تراکنش:Mantle به عنوان کارمزد تراکنش‌ها در شبکه Mantle Network استفاده می ‌شود، مشابه هزینه گس در شبکه اتریوم.

• صدور دارایی‌های دیجیتال: کاربران می ‌توانند از Mantle برای صدور دارایی‌های دیجیتالی مانند توکن‌ها و ارزهای معمولی و یا خلق NFTها در شبکه استفاده کنند.

• پیاده‌ سازی قراردادهای هوش مصنوعی:Mantle می ‌تواند در تعامل با قراردادهای هوش مصنوعی در شبکه Mantle Network  به عنوان واحد پرداخت و تعامل مورد استفاده قرار گیرد.

• تبادلات:Mantle به عنوان ارز اصلی در معاملات و تبادلات های مختلف در داخل شبکه Mantle Network به کار می ‌رود.

• تأیید هویت و اعتبار:Mantle می‌ تواند در فرآیندهای تأیید هویت و اعتبار کاربران در شبکه استفاده شود.

• استفاده در برنامه های غیرمتمرکز: توسعه ‌دهندگان می ‌توانند Mantle را در برنامه های غیرمتمرکز و پروژه‌های خود برای ایجاد مکانیزم‌های مالی و اقتصادی مورد استفاده قرار دهند.

• حمایت از شبکه و امنیت: کاربران می توانند این ارز را استیک کنند و در فرآیند تامین امنیت شبکه شرکت کنند.

• تشویق و پاداش: Mantle می ‌تواند به عنوان پاداش برای مشارکت‌ کنندگان در فعالیت‌های شبکه مورد استفاده قرار گیرد.

• تصمیمات حاکمیتی: کاربران می توانند از این ارز برای قفل کردن آن در شبکه و نفوذ در شبکه برای رای گیری های حاکمیتی استفاده کنند.

تاریخچه و بنیان گذار پلتفرم Mantle

برای آشنایی بهتر با پروژه Mantle Network بهتر است ابتدا با پروژه Bitdao آشنا بشویم. پروژه Bitdao که بنیان گذاران مشخصی ندارد و توسط صرافی BYBIT تامین مالی می شود به منظور حمایت از توسعه ‌دهندگان فناوری‌های مالی غیرمتمرکز ایجاد شده است و قصد دارد به پلتفرم‌های دیفای، پروتکل‌های حاکمیتی، حفظ حریم خصوصی، بلاکچین‌های لایه اولی و دومی، و همچنین NFT  ها کمک مالی ارائه دهد. پلتفرم Mantle نیز یکی از همین پروژه ها و زیرمجموعه پروژه Bitdao بود که در ژوئن 2022 شروع به فعالیت کرد.

در ابتدا قرار بود Mantle هیچ ارزی نداشته باشد و از ارز Bit در شبکه خود استفاده کند. اما در تاریخ may/2023 پروژه Bitdao تصمیم گرفت که تغییر نام تجاری دهد و یک طرح پیشنهادی را در Bitdao به رای گیری گذاشت که به موجب آن دو پروژه Mantle Network و Bitdao با یکدیگر ادغام شوند و ارز Bit حذف و ارز Mnt جایگزین آن شود. همچنین BitDAO نیز به Mantle Governance تغییر نام داد.

 پروژه Bitdao در اکانت رسمی توییتر خود اعلام کرد که از تاریخ 22jun/2023 فرآیند جایگزینی و تبدیل ارز Bit به Mnt آغاز می شود.

همچنین شما می توانید برای مطالعه تحلیل پروژه Bitdao از لینک زیر اقدام کنید:

https://zoomarz.com/bitdao-cryptocurrency/

عملکرد پلتفرم Mantle

در این بخش قصد داریم شبکه و اکوسیستم Mantle Network را با یکدیگر بررسی کنیم.

همان طور که متوجه شدید، با تغییر نام تجاری این پروژه به Mantle Network، این پلتفرم علاوه بر تامین مالی پروژه های دیگر، رویکردی برای مقیاس پذیر کردن شبکه اتریوم را در نقشه راه خود قرار داده است. پس به این ترتیب این پروژه نیز به لیست پروژه های لایه دومی اضافه شد.

اجازه بدید خیلی کوتاه با انواع پروژه های لایه دومی آشنا شویم:

• Rollups (رول ‌آپ‌ها): این پروژه‌ها تراکنش‌ها را به یک لایه ثانویه منتقل می ‌کنند و تا حد زیادی معاملات را آف ‌چین می‌ کنند. دو نوع رایج از آنها عبارتند از zk-rollup و Optimistic rollup.
• Sidechains (زنجیره‌های جانبی): این پروژه‌ها شبکه‌های مستقل دیگری را با طراحی ویژه برای انجام تراکنش‌های سریع‌تر یا خصوصی‌تر ایجاد می‌ کنند و به لایه اصلی بلاکچین متصل می ‌شوند.
• State Channels (کانال‌ها): این پروژه‌ها یک راه ارتباطی مستقیم بین دو طرف معامله ایجاد می کنند و به کاربران امکان انجام تراکنش‌های متعدد بدون نیاز به تراکنش‌های اصلی را می ‌دهند و تنها تراکنش‌های نهایی به زنجیره اصلی اعلام می‌ شوند.
• Plasma (پلاسما): این پروژه‌ها به ایجاد زنجیره‌های جانبی به عنوان زیرزنجیره‌هایی از زنجیره اصلی می ‌پردازند که بهبود‌هایی در مقیاس‌ پذیری و سرعت ارائه می ‌دهند.
• Validium: این پروژه‌ها معمولاً به عنوان ترکیبی از zk-rollup و Optimistic rollup عمل می ‌کنند تا تراکنش‌ها را با حفظ حریم خصوصی و کارایی به طور موثر انجام دهند.

اما پروژه Mantle از کدام روش برای مقیاس پذیری اتریوم استفاده می کند؟

این پروژه از مکانیسم Optimistic rollup برای تایید تراکنش ها استفاده می کند و شیوه کار به این صورت می باشد که  فرض می‌ شود تراکنش‌ها صحیح هستند، مگر اینکه برعکسش ثابت شود. این رویکرد به تراکنش‌ها اجازه می‌ دهد به سرعت و برای تأیید نهایی در زنجیره اصلی ارسال شوند.

به بیان ساده تمامی تراکنش ها در لایه دوم و بیرون از شبکه اتریوم بررسی و پردازش می شود و در نهایت در قالب یک رول به شبکه اتریوم برای ثبت نهایی فرستاده می شود.

حال یک پرسش مهم مطرح می شود، آیا بعد از اجرای اتریوم 2 همچنان به وجود پروژه های لایه دومی نیاز است؟

دوستان تقاضا در شبکه اتریوم بسیار بالاست و حتی بعد از اجرای کامل اتریوم 2 که چندین سال زمان می برد، بازهم توان پردازشی اتریوم برای پشتیبانی از تراکنش ها کافی نخواهد بود. از این رو همیشه به پروژه های لایه دومی برای پردازش تراکنش ها نیاز است، همچنین پیشبینی می شود در آینده نزدیک حتی به پروژه های لایه سومی نیز نیاز باشد.

از طرفی پروژه های لایه دومی برای امنیت بیشتر و حفظ حریم خصوصی نیز استفاده می شود.

اما در ادامه کمی بیشتر با شبکه این پروژه آشنا شویم:

در اسناد مربوط به این پروژه اشاره شده، این پروژه امنیت خود را از شبکه اتریوم می گیرد. در نتیجه می توان گفت این پروژه به صورت غیر حضانتی فعالیت می کند. خوب است بدانید پروژه های لایه دومی به دو دسته حضانتی و غیر حضانتی تقسیم می شوند:

حضانتی: پروژه های حضانتی مسئول امنیت دارایی کاربران می باشد و این پروژه ها یک الگوریتم اجماع مخصوص به خود را دارند. همچنین روش کار به این ترتیب می باشد که دارایی کاربران در لایه اول سوزانده می شود و معادل آن در لایه دوم خلق می شود. حال اگر این شبکه مورد تهدید هکرها و افراد سودجو قرار بگیرد، دارایی کاربران تهدید خواهد شد.

غیر حضانتی: این مدل پروژه ها که Mantle نیز جزء آن ها می باشد، الگوریتم اجماع ندارند و از الگوریتم اجماع بلاکچین لایه اول استفاده می کنند. در این روش، دارایی کاربران تو شبکه اول قفل می شود و به صورت اعتبار در لایه دوم نمایش داده می شود. حال اگر پروژه لایه دومی در یک حمله تهدید شود، دارایی کاربران در لایه اول امن می باشد.

در نظر داشته باشید شبکه Mantle از معماری مدولار ساخته شده است که با یک راه حل نوآورانه سعی دارد تراکنش ها و قراردادهای هوشمند را با استفاده از سازگاری با ماشین مجازی اتریوم با سرعت بالاترو ایمن تر پشتیبانی کند.

فناوری ماژولار چیست؟

فناوری ماژولار به معنای استفاده از اجزای جداگانه و قابل تعویض برای ایجاد سیستم‌ها، محصولات یا فرآیند ها است. در این رویکرد، یک سیستم به چندین ماژول یا اجزا تقسیم می ‌شود که هر کدام مستقل عمل می ‌کنند و قابلیت ارتقاء و تغییر دارند. این اجزا معمولاً به صورت استاندارد و قابل تعویض طراحی می ‌شوند و می‌ توانند به راحتی با اجزا دیگر جایگزین شوند.

استفاده از فناوری ماژولار مزایای زیادی از جمله افزایش انعطاف ‌پذیری، کاهش هزینه‌ها، افزایش سرعت توسعه و اصلاح، سهولت تجزیه و تحلیل خرابی و ارتقاء سیستم‌ها را به همراه دارد. این رویکرد معمولاً در حوزه‌های مختلف از فناوری تا تولید صنعتی به کار می ‌رود.

شبکه Mantle یک رویکرد ماژولار را در طراحی زنجیره خود انتخاب کرده است. در زنجیره‌های قبلی، اجرای تراکنش‌ها، اجماع، تسویه و ذخیره‌ سازی همه در لایه شبکه یکسان انجام می ‌شد، اما در شبکه Mantle این فرآیند ها به ماژول‌های جداگانه تقسیم می ‌شوند. در نسخه اولیه Mainnet خود، شبکه Mantle به عنوان یک Smart Contract Rollup با دسترسی به داده‌های ماژولار عمل می‌ کند. از این رو، لایه اجرایی Mantle یک محیط سازگار با EVM برای اجرای تراکنش‌ها فراهم می ‌کند، جایی که تولید کنندگان بلاک ها را در لایه 2 ایجاد می ‌کند و اطلاعات مربوط به داده‌ها را به لایه 1 ارسال می ‌کند. همچنین فرآیندهای اجماع و تسویه در لایه 1 اتریوم انجام می ‌شود.

Mantle Data Availability (DA)  به معنای قابلیت دسترسی به داده در شبکه Mantle است. این قابلیت به شرکت ‌کنندگان شبکه اجازه می ‌دهد تا به داده‌های مختلفی که در شبکه Mantle تولید می‌ شوند، دسترسی پیدا کنند. این داده‌ها می ‌توانند شامل اطلاعات مربوط به تراکنش‌ها، وضعیت‌های حساب‌ها، میزان اعتبار و سایر جزئیات مرتبط با فعالیت‌های شبکه باشند.

در کل، Mantle Data Availability (DA) به منظور ارائه دسترسی به داده‌ها و اطلاعات مختلف در شبکه Mantle و تسهیل ارتباطات و تحلیل‌های مرتبط با آن، ایفای نقش مهمی دارد.

Mantle DA  با استفاده از فناوری  EigenDA که یک فناوری قدرتمند برای ذخیره داده‌ها در پلتفرم‌های لایه دومی است، ارائه می ‌شود. این فناوری به منظور افزایش امنیت، حریم خصوصی و کارایی در انتقال و ذخیره‌سازی داده‌ها در این نوع از شبکه‌ها طراحی شده است.

EigenDA  از مفهوم “Eigenvalues” یا “مقدارهای ویژه” در ریاضیات الهام گرفته شده است. این فناوری به طور خلاصه از روش‌های ریاضیاتی و کریپتوگرافی استفاده می‌ کند تا داده‌های بازخوردی را در یک لایه دومی به صورت کد شده و امن ذخیره کند. از طریق ترکیب مفاهیم از جبر خطی و ریاضیات ماتریسی، EigenDA  می ‌تواند داده‌ها را به شکلی کد کند که، تا زمانی که باز کننده کلید خصوصی مرتبط با داده مورد نظر در دسترس نباشد، داده‌ها غیرقابل خواندن و تفسیر باشند.

تمامی اطلاعات بالا و نوع روابط بین آن ها در تصویر زیر مشخص است:

خوب است بدانید این پلتفرم یک مجموعه Nft به نام Citizens of Mantle و با همکاری هنرمند سرشناس خانوم Chen Man ایجاد کرده که در زمان نگارش این مقاله کاربران می توانند در وایت لیست این پروژه ثبت نام کنند که به صورت قرعه کشی به برندگان Nft های این مجموعه رایگان داده می شود.

دارندگان این Nft ها به دسترسی های ویژه ای برای کسب درآمد از این پلتفرم مجاز می شوند. همچنین هرچه یک کاربر تعامل بیشتری با این پروژه داشته باشد، Nft مربوط به آن کاربر ارتقاء پیدا می کند.

در نظر داشته باشید این پلتفرم یک پل بین شبکه خودش و شبکه اتریوم ایجاد کرده که کاربران به طور مستقیم دارایی های خود را بین این دو شبکه جابه جا کنند. همچنین کاربران می توانند از نسخه تست نت این شبکه نیز برای آشنایی بیشتر با شبکه منتل و همچنین پلی که بین شبکه منتل و اتریوم ایجاد شده استفاده کنند.

توجه داشته باشید در بخش بررسی وایت پیپر پروژه به طور کامل و بیشتر با شبکه و عملکرد این پروژه آشنا خواهیم شد.

ویژگی پلتفرم Mantle

در این بخش قصد داریم ویژگی های برجسته و معایب این پروژه را بررسی کنیم:

ویژگی های مثبت:

• معماری ماژولار: Mantle  از رویکرد ماژولار در طراحی شبکه استفاده می ‌کند که امکان جداگانه کردن وظایف مختلف را فراهم می‌ کند و افزایش انعطاف‌ پذیری و قابلیت تغییر دارد.
• Smart Contract Rollup : این پروژه از مکانیسم اپتیمیسم رول آپ برای سرعت در تایید تراکنش ها و مقیاس پذیری استفاده کرده است.
• داده‌های ماژولار قابل دسترسی: : Mantle Data Availability  با استفاده از تکنولوژی EigenDA داده‌های بازخورد را به شرکت ‌کنندگان شبکه فراهم می ‌کند و امنیت و انعطاف را ترکیب می ‌کند.
• سازگار با ماشین مجازی اتریوم: لایه اجرایی Mantle محیطی سازگار با EVM برای اجرای تراکنش‌ها ارائه می ‌دهد و بلاک ها در لایه 2 تولید می ‌شوند و داده‌ به لایه 1 ارسال می ‌شوند.

ویژگی های منفی:

• اطلاعات محدود: اگر پروژه Mantle اطلاعات کافی و شفافی در مورد ویژگی‌ها و اهداف خود ارائه نکند، می‌ تواند به عدم اطمینان جامعه منجر شود.
• نقص در امنیت یا حریم خصوصی: همچنین، اگر امنیت و حریم خصوصی داده‌ها به‌ خوبی تضمین نشود، می ‌تواند به عواقب جدی امنیتی منجر شود.
• پذیرش و اعتبار: از آنجا که Mantle یک پروژه نوظهور است، اعتبار و پذیرش اجتماعی ممکن است برای آن چالش‌هایی ایجاد کند.

امنیت پلتفرم Mantle

در این بخش قصد داریم پلتفرم Mantle را از نظر امنیتی بررسی کنیم:

همان طور که در تصویر زیر ملاحظه می کنید، این پروژه توسط چند شرکت بزرگ ممیزی شده است، همچنین این بررسی ها از تمامی بخش های مختلف این پروژه انجام شده و مشکل جدی در این بررسی ها گزارش نشده است. همچنین با وجود متخصص هایی از صرافی Bybit و همچنین کیف پول متاماسک در این پروژه، باعث شده نگرانی ها از نظر موارد امنیتی کم رنگ تر بشود.

آینده پروژه Mantle

پروژه Bitdao ابتدا با یک رویکرد متفاوت شروع به فعالیت کرد اما در حال حاظر با تغییر نام تجاری خود به Mantle به صورت جدی به عنوان یک پروژه لایه دومی اتریوم به فعالیت خود ادامه می دهد.

این پروژه با رویکردی متفاوت در بخش فنی خود و همچنین پشتیبانی چندین شرکت سرمایه گذاری بزرگ از این پلتفرم، آینده ای روشن برای خود متصور می شود اما باید بدانید که پروژه های بسیار مهمی مانند پالیگان و آربیتروم و سایر پروژه های لایه دومی نیز رقیب این پروژه می باشند. اگر پلتفرم Mantle بخواهد در بین پروژه های لایه دومی موفق شود باید در بخش هایی مانند مقیاس پذیری و امنیت شبکه ایده های جدیدی را پیاده سازی کند.

قضاوت برای موفقیت و عدم موفقیت این پروژه به زمان زیادی نیاز دارد، زیرا این پروژه در ابتدای راه خود می باشد و باید عملکرد این پروژه را در طول زمان به دقت زیر نظر گرفت.

بررسی وایت پیپر پروژه Mantle

وایت پیپر Mantle از دیدگاه فنی

همان طور که متوجه شدید پروژه لایه دومی Mantle سعی در مقیاس پذیرتر کردن شبکه اتریوم دارد. در ادامه با برخی از بخش های مهم این شبکه که باعث سرعت بالا در تایید تراکنش ها و همچنین امنیت شبکه می شود آشنا می شویم.

یکی از مهم ترین اجزاء شبکه Mantle، ترتیب دهنده ها (Sequencer) می باشد.Sequencer  در شبکه Mantle یک مؤلفه مهم است که نقش مهمی در ترتیب و اجرای تراکنش‌ها دارد.  Sequencer مسئولیت ایجاد بلاک های جدید در لایه دوم (Layer 2) از شبکه Mantle را بر عهده دارد. به عبارت دیگر،Sequencer  وظیفه ترتیب تراکنش‌ها و تولید بلاک های جدید را دارد تا این بلاک ها به لایه اصلی (Layer 1) ارسال شده و وضعیت تراکنش‌ها در زنجیره اصلی ثبت گردد.

با توجه به وجود Sequencer در شبکه Mantle، تراکنش‌ها به صورت موثر‌تری در لایه دوم اجرا می ‌شوند و در زمان‌های کمتری به لایه اصلی انتقال می ‌یابند. این امر به افزایش کارایی و مقیاس ‌پذیری شبکه کمک می ‌کند.

مورد بعدی مفهوم Fraud Proofs می باشد که در ادامه می خواهیم در مورد آن گفت و گو کنیم. مفهوم “Fraud Proofs” در شبکه Mantle به معنای کنترل تقلب یا دلایل نقض در عملکرد شبکه است. در واقع، Fraud Proofs یا اثبات‌های تقلب، دستاوردهایی از رویکرد‌های لایه دوم برای اطمینان از اعتبار و صحت عملکرد شبکه‌های بلاکچینی مانند Mantle هستند.

Fraud Proofs به این صورت کار می ‌کنند که وقوع هر گونه تقلب یا نقض در شبکه (مثل تلاش برای ارسال تراکنش‌های تکراری یا نامعتبر) با استفاده از داده‌های قابل اثبات و حقایق در اختیار دیگر شرکت ‌کنندگان شبکه به نام ” Challenges ” قرار می ‌گیرد. سپس این شرکت‌ کنندگان می ‌توانند این Challenges  را بررسی کرده و اثبات کنند که تقلب رخ داده است یا خیر.

بخش Data Availability در شبکه Mantle به معنای قابلیت دسترسی به داده‌ها در لایه دوم (Layer 2) از شبکه است. این بخش مسئول تأمین و ارائه داده‌های مورد نیاز برای تراکنش‌ها، حساب‌ها و فعالیت‌های دیگر در لایه دوم است. این داده‌ها ممکن است شامل اطلاعاتی مانند جزئیات تراکنش‌ها، وضعیت حساب‌ها، وضعیت قراردادهای هوشمند و سایر اطلاعات مرتبط با فعالیت‌های شبکه باشند.

Data Availability  در شبکه Mantle با استفاده از فناوری EigenDA ارائه می‌ شود. این فناوری تکنیک‌های ریاضی و کریپتوگرافی را به ‌کار می ‌برد تا داده‌ها را به صورت امن کد کند و ذخیره کند. این اطلاعات به‌ طور امن و ایمن در دسترس شرکت‌ کنندگان شبکه قرار می ‌گیرند، به طوری که تا زمانی که کلیدهای مورد نیاز برای دسترسی به داده‌ها در اختیار نیست، داده‌ها برای دیگران غیرقابل قرائت و تفسیر باشند.

به بیان ساده بخش Data Availability در شبکه Mantle مسئولیت تأمین و مدیریت داده‌های مختلف موجود در لایه دوم شبکه را دارد و به حفظ حریم خصوصی و امنیت داده‌ها کمک می ‌کند.

خوب است بدانید مدیریت خطا و نقص در شبکه Mantle به شیوه‌های زیر انجام می‌ شود:

انتقال از طریق لایه 1  (Enqueue via L1): کاربران می‌ توانند تراکنش‌های خود را به یک صف در لایه 1 ارسال کنند، اما نمی ‌توانند آنها را اجبار کنند. Sequencer  می ‌تواند به ‌طور انتخابی تراکنش‌ها را نادیده بگیرد، اما نمی ‌تواند کلیه صف را به طور کامل متوقف کند. به عبارت دیگر، اگر Sequencer تراکنش‌ها را حذف کند یا خراب شود، همه تأثیر می‌ پذیرند.

اجبار از طریق لایه 1 (Force via L1): کاربران می ‌توانند تراکنش‌های معامله یا برداشت را با ارسال درخواست از طریق لایه 1 به Sequencer اجبار کنند که آنها را در بلاک ها ثبت کند. اگر Sequencer تراکنش‌ها را حذف کند یا به مدت زمانی X خراب شود، کاربران می ‌توانند از راه‌های خروجی برای برداشت دارایی‌های خود استفاده کنند.

ترتیب خودکار (Self Sequence): در صورت خرابی Sequencer، کاربران می‌ توانند تراکنش‌ها را به صورت اجباری در لایه 2 ثبت کنند و نتیجه تراکنش‌ها بر روی لایه 1 قرار دهند.

این رویکرد ها به منظور مقابله با خطا ها و نقص‌ها در عملکرد شبکه Mantle اتخاذ می ‌شوند و به کاربران امکان انجام تراکنش‌ها و اصلاح اوضاع در صورت وقوع خطا را می ‌دهند.

اما همان طور که گفته شد، شبکه Mantle از تکنولوژی ماژولار برای بهبود عملکرد خود استفاده می کند. در ادامه با این بخش نیز آشنا می شویم:

تا پیش از این اپتیمیستیک رول‌ آپ‌های (ORs) سنتی برای دسترسی به داده‌ها، تسویه نهایی و به‌ عنوان لایه اجرایی برای اثبات‌های تقلب به اتریوم وابسته بودند. OR  معمولی به عنوان یک زنجیره‌ بلاک در نظر گرفته می ‌شود که تراکنش‌های L2  را در یک لایه اجرایی مجزا پردازش می ‌کند، اما در نهایت برای تسویه نهایی به اتریوم وابسته است. برای حفظ امنیت، OR  نیز باید از اتریوم برای دسترسی به داده‌ها و به عنوان لایه اجرایی برای اثبات‌های تقلب استفاده کند. این طراحی مقیاس پذیری اتریوم را بهبود می ‌بخشد، اما چندین نقص را نیز به همراه دارد:

– کاربران L2 به کارمزدهای گران قیمتی که OR داده‌های تراکنش را به اتریوم ارسال می‌ کند، معرض هستند.

– استفاده از اتریوم به عنوان لایه دسترسی به داده‌ها، نرخ تراکنش‌های L2 را محدود می‌ کند.

– OR های سنتی باید مدت چالش طولانی (معمولاً 7 روز) را پشت سر بگذارند. به بیان ساده از زمانی که شما درخواست می کنید که دارایی شما به لایه اول برگردد، این فرآیند 7 روز زمان می برد.

ایده‌ آل‌ترین راه ‌حل برای حل مسائل مرتبط با افزایش مقیاس‌ پذیری، غیرمتمرکز و امنیت باید دارای مزایای OR با رفع نقاط ضعف معماری کنونی باشد.

اما در یک بلاکچین ماژولار، عملکردهای اصلی بلاکچین (اجرا، اجماع، تسویه نهایی، دسترسی به داده) در لایه‌های جداگانه اجرا می‌ شوند. با اعمال این اصول به رول ‌آپ، پروژه Mantle  به عنوان هر لایه وظایف ویژه خود را انجام می دهد. این منجر به کاهش هزینه‌ها و بازدهی بیشتر می ‌شود.

بسیاری از بلاکچین‌های محبوب مانند اتریوم، Binance Smart Chain، Solana و غیره، عملیاتی نظیر اجرا، اجماع، تسویه نهایی و دسترسی به داده‌ها را در سطح نود/شبکه انجام می ‌دهند. به همین دلیل به آن‌ها بلاکچین‌های تک ‌قطعه گفته می ‌شود. بلاکچین‌های ماژولار در واقع این عملکردها را به لایه‌های مجزایی تقسیم می‌ کنند که توسط شرکت‌ کنندگان شبکه در سطوح مختلف اجرا می‌ شوند.

خوب است بدانید پلتفرم Mantle برای جا به جایی دارایی از لایه دوم به لایه اول از یک پل استفاده می کند که کاربران می توانند در وب سایت رسمی این پروژه از این پل، برای انتقال دارایی های خود استفاده کنند. همچنین حالت تست نت این پل نیز در دسترس کاربران می باشد که می توانند برای آشنایی بیشتر با ساز و کار این فرآیند آشنا شوند.

بررسی اهداف Mantle

در این بخش اهداف مهم شبکه منتل را برای شما به صورت تیتروار بیان می کنیم:

• ایجاد مقیاس‌ پذیری فوق ‌العاده برای تراکنش‌ها.
• بهبود عملکرد لایه‌های اجرایی و تسویه نهایی.
• ارتقاء امنیت و حفاظت از اطلاعات.
• افزایش توانایی پردازش داده‌ها برای کاربران.
• ایجاد راهکارهای کمک مالی برای شبکه‌ها و پروتکل‌های مختلف.
• ارائه محیط سازگار با EVM برای اجرای تراکنش‌ها.
• کاهش هزینه‌های گس و کارمزد ها.
• تسهیل عملیات تراکنش‌های NFT.
• حفظ حریم خصوصی و امنیت کاربران.
• پشتیبانی از اپلیکیشن‌های متنوع بر پایه بلاکچین.

ویژگی های Mantle

• معماری ماژولار برای بازدهی بهتر.
• اجرای لایه‌های مختلف برای افزایش تراکنش‌ها.
• بهبود امنیت با استفاده از تکنولوژی EigenDA.
• پشتیبانی از استفاده اطلاعات از طریق Mantle Data Availability (DA).
• امکان ترتیب خودکار تراکنش‌ها با Sequencer.
• روش‌های مختلف برای مدیریت خطا و نقص.
• اجرای تراکنش‌ها با هزینه‌های کمتر.
• حفظ حریم خصوصی کاربران با استفاده از Self Sequence.
• تسهیل ارتقاء به لایه اصلی اتریوم با استفاده از Force via L1.
• توانایی ارائه تراکنش‌های NFT با اطمینان بالا.

معرفی رقبای Mantle

برای بررسی رقیب های پروژه Mantle باید در دسته بندی پروژه های لایه دومی اتریوم جست و جو کنیم. از این رو به عنوان نمونه پروژه Mantle را با برخی از پروژه های لایه دومی مقایسه خواهیم کرد:

مقایسه پروژه Mantle Network و پالیگان :

• هدف اصلی Mantle Network ایجاد مقیاس ‌پذیری و بهبود عملکرد شبکه‌های بلاکچین با استفاده از رویکرد ماژولار و اجرای لایه‌های جداگانه را دارد. همچنین هدف اصلی Polygon نیز افزایش مقیاس‌ پذیری اتریوم است با ارائه یک پلتفرم چند زنجیره‌ای (multi-chain) که تراکنش‌ها را با سرعت بالا و هزینه کمتر انجام می ‌دهد.
• Mantle Network از تکنولوژی op-Rollups برای بهبود مقیاس ‌پذیری و کاهش هزینه‌های تراکنش‌ها استفاده می ‌کند. در حالی که پالیگان از ترکیبی از تکنولوژی‌ها از جمله PoS (Proof of Stake) و PoA (Proof of   Authority)  برای ارتقاء سرعت و کارایی استفاده می ‌کند.

در نهایت هر دو پروژه به افزایش سرعت تراکنش‌ها و کاهش هزینه‌ها متمرکز هستند، اما روش‌ها و تکنولوژی‌های مورد استفاده ممکن است متفاوت باشند.

مقایسه پروژه Mantle و Optimism:

این دو پروژه از مفهوم Optimstic Rollup برای بهبود مقیاس پذیری استفاده می کنند اما پروژه Mantle با رویکردی متفاوت زمان آزادسازی دارایی ها و ارسال آن ها به لایه اول را کوتاه تر کرده و همچنین کارمزد تراکنش را نیز کاهش داده است. این ویژگی ها باعث شده سرعت تایید تراکنش نیز در شبکهMantle  بالاتر از شبکه Optimism باشد.

مقایسه پروژه Mantle و Arbitrum:

این دو پروژه نیز، از مفهوم Optimstic Rollup استفاده می کنند، اما پروژه آربیتروم به صورت آفچین تراکنش ها را به صورت جزء جزء در می آورد و در چند مرحله بررسی و تایید می کند و برای حل اختلافات به ماشین مجازی اتریوم نیاز ندارد. در صورتی که Optimism و Mantle از ماشین مجازی اتریوم برای حل اختلافات استفاده می کند که باعث می شود سرعت بالا تر و هزینه های کمتری نسبت به آربیتروم داشته باشد.

تفاوت دیگر منتل این است که به محدودیت‌های حداکثری شبکه اتریوم محدود خواهند شد. این در حالی است که آربیتروم قادر به اجرای تراکنش‌های بسیار بزرگ، حجیم و پیچیده خواهد بود. چرا که حتی در صورت وقوع اختلاف، این تراکنش‌ها به قطعه‌های کوچک‌تر op-code تقسیم می‌ شوند و هیچ ‌گاه به‌ صورت کامل در محیط اجرای قراردادهای هوشمند اجرا نمی‌ شوند.