ارز منتل Mantle چیست؟ | آینده ارز منتل mnt

احتمالا شما نیز در صورت استفاده از شبکه اتریوم، مخصوصا زمانی که ترافیک شبکه بالا باشد، متوجه تاخیر در پردازش‌ها و همچنین کارمزد بالای این شبکه شده اید. همین موضوع باعث شده تا بسیاری از پروژه‌های لایه دومی برای رفع این مشکل شروع به فعالیت کنند. این پروژه‌ها با راهکارهای مختلف سعی در بهبود مشکلات مرتبط با مقیاس‌پذیری، کارایی و هزینهٔ تراکنش‌ها دارند.

امروز در این مقاله با پروژه Mantle Network که یک پروژه لایه دومی می‌باشد، آشنا می‌شویم و بررسی می‌کنیم که این پروژه چه ایده ای برای مقیاس پذیری شبکه اتریوم پیاده سازی کرده و با وجود پروژه‌های لایه دومی رقیب خود، آیا شانس موفقیت دارد یا خیر؟!

بررسی ویدیویی mantle

(قسمت اول)

(قسمت دوم)

ارز MNT چیست؟

ارز دیجیتال MNT ارز بومی شبکه Mantle Network می‌باشد. این ارز در زمان نگارش این مقاله روی شبکه‌های اتریوم و همچنین Mantle Network قابل دسترس است. در ادامه به برخی کاربردهای این ارز اشاره می‌کنیم:

• پرداخت‌های داخلی: Mantle به عنوان واحد پرداخت درونی در شبکه Mantle Network به کار می‌رود، که کاربران می‌توانند با استفاده از آن تراکنش‌هایی را انجام دهند.

• هزینه تراکنش:Mantle به عنوان کارمزد تراکنش‌ها در شبکه Mantle Network استفاده می‌شود، مشابه هزینه گس در شبکه اتریوم.

• صدور دارایی‌های دیجیتال: کاربران می‌توانند از Mantle برای صدور دارایی‌های دیجیتالی مانند توکن‌ها و ارزهای معمولی و یا خلق NFTها در شبکه استفاده کنند.

• پیاده‌سازی قراردادهای هوش مصنوعی:Mantle می‌تواند در تعامل با قراردادهای هوش مصنوعی در شبکه Mantle Network  به عنوان واحد پرداخت و تعامل مورد استفاده قرار گیرد.

• تبادلات:Mantle به عنوان ارز اصلی در معاملات و تبادلات‌های مختلف در داخل شبکه Mantle Network به کار می‌رود.

• تأیید هویت و اعتبار:Mantle می‌تواند در فرآیندهای تأیید هویت و اعتبار کاربران در شبکه استفاده شود.

• استفاده در برنامه‌های غیرمتمرکز: توسعه‌دهندگان می‌توانند Mantle را در برنامه‌های غیرمتمرکز و پروژه‌های خود برای ایجاد مکانیزم‌های مالی و اقتصادی مورد استفاده قرار دهند.

• حمایت از شبکه و امنیت: کاربران می‌توانند این ارز را استیک کنند و در فرآیند تامین امنیت شبکه شرکت کنند.

• تشویق و پاداش: Mantle می‌تواند به عنوان پاداش برای مشارکت‌کنندگان در فعالیت‌های شبکه مورد استفاده قرار گیرد.

• تصمیمات حاکمیتی: کاربران می‌توانند از این ارز برای قفل کردن آن در شبکه و نفوذ در شبکه برای رای گیری‌های حاکمیتی استفاده کنند.

تاریخچه و بنیان گذار پلتفرم Mantle

برای آشنایی بهتر با پروژه Mantle Network بهتر است ابتدا با پروژه Bitdao آشنا بشویم. پروژه Bitdao که بنیان گذاران مشخصی ندارد و توسط صرافی BYBIT تامین مالی می‌شود به منظور حمایت از توسعه‌دهندگان فناوری‌های مالی غیرمتمرکز ایجاد شده است و قصد دارد به پلتفرم‌های دیفای، پروتکل‌های حاکمیتی، حفظ حریم خصوصی، بلاکچین‌های لایه اولی و دومی، و همچنین NFT  ها کمک مالی ارائه دهد. پلتفرم Mantle نیز یکی از همین پروژه‌ها و زیرمجموعه پروژه Bitdao بود که در ژوئن 2022 شروع به فعالیت کرد.

در ابتدا قرار بود Mantle هیچ ارزی نداشته باشد و از ارز Bit در شبکه خود استفاده کند. اما در تاریخ may/2023 پروژه Bitdao تصمیم گرفت که تغییر نام تجاری دهد و یک طرح پیشنهادی را در Bitdao به رای گیری گذاشت که به موجب آن دو پروژه Mantle Network و Bitdao با یکدیگر ادغام شوند و ارز Bit حذف و ارز Mnt جایگزین آن شود. همچنین BitDAO نیز به Mantle Governance تغییر نام داد.

 پروژه Bitdao در اکانت رسمی توییتر خود اعلام کرد که از تاریخ 22jun/2023 فرآیند جایگزینی و تبدیل ارز Bit به Mnt آغاز می‌شود.

همچنین شما می‌توانید برای مطالعه تحلیل پروژه Bitdao از لینک زیر اقدام کنید:

https://zoomarz.com/bitdao-cryptocurrency/

عملکرد پلتفرم Mantle

در این بخش قصد داریم شبکه و اکوسیستم Mantle Network را با یکدیگر بررسی کنیم.

همان طور که متوجه شدید، با تغییر نام تجاری این پروژه به Mantle Network، این پلتفرم علاوه بر تامین مالی پروژه‌های دیگر، رویکردی برای مقیاس پذیر کردن شبکه اتریوم را در نقشه راه خود قرار داده است. پس به این ترتیب این پروژه نیز به لیست پروژه‌های لایه دومی اضافه شد.

اجازه بدید خیلی کوتاه با انواع پروژه‌های لایه دومی آشنا شویم:

• Rollups (رول‌آپ‌ها): این پروژه‌ها تراکنش‌ها را به یک لایه ثانویه منتقل می‌کنند و تا حد زیادی معاملات را آف‌چین می‌کنند. دو نوع رایج از آنها عبارتند از zk-rollup و Optimistic rollup.
• Sidechains (زنجیره‌های جانبی): این پروژه‌ها شبکه‌های مستقل دیگری را با طراحی ویژه برای انجام تراکنش‌های سریع‌تر یا خصوصی‌تر ایجاد می‌کنند و به لایه اصلی بلاکچین متصل می‌شوند.
• State Channels (کانال‌ها): این پروژه‌ها یک راه ارتباطی مستقیم بین دو طرف معامله ایجاد می‌کنند و به کاربران امکان انجام تراکنش‌های متعدد بدون نیاز به تراکنش‌های اصلی را می‌دهند و تنها تراکنش‌های نهایی به زنجیره اصلی اعلام می‌شوند.
• Plasma (پلاسما): این پروژه‌ها به ایجاد زنجیره‌های جانبی به عنوان زیرزنجیره‌هایی از زنجیره اصلی می‌پردازند که بهبود‌هایی در مقیاس‌پذیری و سرعت ارائه می‌دهند.
• Validium: این پروژه‌ها معمولاً به عنوان ترکیبی از zk-rollup و Optimistic rollup عمل می‌کنند تا تراکنش‌ها را با حفظ حریم خصوصی و کارایی به طور موثر انجام دهند.

اما پروژه Mantle از کدام روش برای مقیاس پذیری اتریوم استفاده می‌کند؟

این پروژه از مکانیسم Optimistic rollup برای تایید تراکنش‌ها استفاده می‌کند و شیوه کار به این صورت می‌باشد که  فرض می‌شود تراکنش‌ها صحیح هستند، مگر اینکه برعکسش ثابت شود. این رویکرد به تراکنش‌ها اجازه می‌دهد به سرعت و برای تأیید نهایی در زنجیره اصلی ارسال شوند.

به بیان ساده تمامی تراکنش‌ها در لایه دوم و بیرون از شبکه اتریوم بررسی و پردازش می‌شود و در نهایت در قالب یک رول به شبکه اتریوم برای ثبت نهایی فرستاده می‌شود.

حال یک پرسش مهم مطرح می‌شود، آیا بعد از اجرای اتریوم 2 همچنان به وجود پروژه‌های لایه دومی نیاز است؟

دوستان تقاضا در شبکه اتریوم بسیار بالاست و حتی بعد از اجرای کامل اتریوم 2 که چندین سال زمان می‌برد، بازهم توان پردازشی اتریوم برای پشتیبانی از تراکنش‌ها کافی نخواهد بود. از این رو همیشه به پروژه‌های لایه دومی برای پردازش تراکنش‌ها نیاز است، همچنین پیشبینی می‌شود در آینده نزدیک حتی به پروژه‌های لایه سومی نیز نیاز باشد.

از طرفی پروژه‌های لایه دومی برای امنیت بیشتر و حفظ حریم خصوصی نیز استفاده می‌شود.

اما در ادامه کمی بیشتر با شبکه این پروژه آشنا شویم:

در اسناد مربوط به این پروژه اشاره شده، این پروژه امنیت خود را از شبکه اتریوم می‌گیرد. در نتیجه می‌توان گفت این پروژه به صورت غیر حضانتی فعالیت می‌کند. خوب است بدانید پروژه‌های لایه دومی به دو دسته حضانتی و غیر حضانتی تقسیم می‌شوند:

حضانتی: پروژه‌های حضانتی مسئول امنیت دارایی کاربران می‌باشد و این پروژه‌ها یک الگوریتم اجماع مخصوص به خود را دارند. همچنین روش کار به این ترتیب می‌باشد که دارایی کاربران در لایه اول سوزانده می‌شود و معادل آن در لایه دوم خلق می‌شود. حال اگر این شبکه مورد تهدید هکرها و افراد سودجو قرار بگیرد، دارایی کاربران تهدید خواهد شد.

غیر حضانتی: این مدل پروژه‌ها که Mantle نیز جزء آن‌ها می‌باشد، الگوریتم اجماع ندارند و از الگوریتم اجماع بلاکچین لایه اول استفاده می‌کنند. در این روش، دارایی کاربران تو شبکه اول قفل می‌شود و به صورت اعتبار در لایه دوم نمایش داده می‌شود. حال اگر پروژه لایه دومی در یک حمله تهدید شود، دارایی کاربران در لایه اول امن می‌باشد.

در نظر داشته باشید شبکه Mantle از معماری مدولار ساخته شده است که با یک راه حل نوآورانه سعی دارد تراکنش‌ها و قراردادهای هوشمند را با استفاده از سازگاری با ماشین مجازی اتریوم با سرعت بالاترو ایمن تر پشتیبانی کند.

فناوری ماژولار چیست؟

فناوری ماژولار به معنای استفاده از اجزای جداگانه و قابل تعویض برای ایجاد سیستم‌ها، محصولات یا فرآیند‌ها است. در این رویکرد، یک سیستم به چندین ماژول یا اجزا تقسیم می‌شود که هر کدام مستقل عمل می‌کنند و قابلیت ارتقاء و تغییر دارند. این اجزا معمولاً به صورت استاندارد و قابل تعویض طراحی می‌شوند و می‌توانند به راحتی با اجزا دیگر جایگزین شوند.

استفاده از فناوری ماژولار مزایای زیادی از جمله افزایش انعطاف‌پذیری، کاهش هزینه‌ها، افزایش سرعت توسعه و اصلاح، سهولت تجزیه و تحلیل خرابی و ارتقاء سیستم‌ها را به همراه دارد. این رویکرد معمولاً در حوزه‌های مختلف از فناوری تا تولید صنعتی به کار می‌رود.

شبکه Mantle یک رویکرد ماژولار را در طراحی زنجیره خود انتخاب کرده است. در زنجیره‌های قبلی، اجرای تراکنش‌ها، اجماع، تسویه و ذخیره‌سازی همه در لایه شبکه یکسان انجام می‌شد، اما در شبکه Mantle این فرآیند‌ها به ماژول‌های جداگانه تقسیم می‌شوند. در نسخه اولیه Mainnet خود، شبکه Mantle به عنوان یک Smart Contract Rollup با دسترسی به داده‌های ماژولار عمل می‌کند. از این رو، لایه اجرایی Mantle یک محیط سازگار با EVM برای اجرای تراکنش‌ها فراهم می‌کند، جایی که تولید کنندگان بلاک‌ها را در لایه 2 ایجاد می‌کند و اطلاعات مربوط به داده‌ها را به لایه 1 ارسال می‌کند. همچنین فرآیندهای اجماع و تسویه در لایه 1 اتریوم انجام می‌شود.

Mantle Data Availability (DA)  به معنای قابلیت دسترسی به داده در شبکه Mantle است. این قابلیت به شرکت‌کنندگان شبکه اجازه می‌دهد تا به داده‌های مختلفی که در شبکه Mantle تولید می‌شوند، دسترسی پیدا کنند. این داده‌ها می‌توانند شامل اطلاعات مربوط به تراکنش‌ها، وضعیت‌های حساب‌ها، میزان اعتبار و سایر جزئیات مرتبط با فعالیت‌های شبکه باشند.

در کل، Mantle Data Availability (DA) به منظور ارائه دسترسی به داده‌ها و اطلاعات مختلف در شبکه Mantle و تسهیل ارتباطات و تحلیل‌های مرتبط با آن، ایفای نقش مهمی دارد.

Mantle DA  با استفاده از فناوری  EigenDA که یک فناوری قدرتمند برای ذخیره داده‌ها در پلتفرم‌های لایه دومی است، ارائه می‌شود. این فناوری به منظور افزایش امنیت، حریم خصوصی و کارایی در انتقال و ذخیره‌سازی داده‌ها در این نوع از شبکه‌ها طراحی شده است.

EigenDA  از مفهوم “Eigenvalues” یا “مقدارهای ویژه” در ریاضیات الهام گرفته شده است. این فناوری به طور خلاصه از روش‌های ریاضیاتی و کریپتوگرافی استفاده می‌کند تا داده‌های بازخوردی را در یک لایه دومی به صورت کد شده و امن ذخیره کند. از طریق ترکیب مفاهیم از جبر خطی و ریاضیات ماتریسی، EigenDA  می‌تواند داده‌ها را به شکلی کد کند که، تا زمانی که باز کننده کلید خصوصی مرتبط با داده مورد نظر در دسترس نباشد، داده‌ها غیرقابل خواندن و تفسیر باشند.

تمامی اطلاعات بالا و نوع روابط بین آن‌ها در تصویر زیر مشخص است:

خوب است بدانید این پلتفرم یک مجموعه Nft به نام Citizens of Mantle و با همکاری هنرمند سرشناس خانوم Chen Man ایجاد کرده که در زمان نگارش این مقاله کاربران می‌توانند در وایت لیست این پروژه ثبت نام کنند که به صورت قرعه کشی به برندگان Nft های این مجموعه رایگان داده می‌شود.

دارندگان این Nft ها به دسترسی‌های ویژه ای برای کسب درآمد از این پلتفرم مجاز می‌شوند. همچنین هرچه یک کاربر تعامل بیشتری با این پروژه داشته باشد، Nft مربوط به آن کاربر ارتقاء پیدا می‌کند.

در نظر داشته باشید این پلتفرم یک پل بین شبکه خودش و شبکه اتریوم ایجاد کرده که کاربران به طور مستقیم دارایی‌های خود را بین این دو شبکه جابه جا کنند. همچنین کاربران می‌توانند از نسخه تست نت این شبکه نیز برای آشنایی بیشتر با شبکه منتل و همچنین پلی که بین شبکه منتل و اتریوم ایجاد شده استفاده کنند.

توجه داشته باشید در بخش بررسی وایت پیپر پروژه به طور کامل و بیشتر با شبکه و عملکرد این پروژه آشنا خواهیم شد.

ویژگی پلتفرم Mantle

در این بخش قصد داریم ویژگی‌های برجسته و معایب این پروژه را بررسی کنیم:

ویژگی‌های مثبت:

• معماری ماژولار: Mantle  از رویکرد ماژولار در طراحی شبکه استفاده می‌کند که امکان جداگانه کردن وظایف مختلف را فراهم می‌کند و افزایش انعطاف‌پذیری و قابلیت تغییر دارد.
• Smart Contract Rollup : این پروژه از مکانیسم اپتیمیسم رول آپ برای سرعت در تایید تراکنش‌ها و مقیاس پذیری استفاده کرده است.
• داده‌های ماژولار قابل دسترسی: : Mantle Data Availability  با استفاده از تکنولوژی EigenDA داده‌های بازخورد را به شرکت‌کنندگان شبکه فراهم می‌کند و امنیت و انعطاف را ترکیب می‌کند.
• سازگار با ماشین مجازی اتریوم: لایه اجرایی Mantle محیطی سازگار با EVM برای اجرای تراکنش‌ها ارائه می‌دهد و بلاک‌ها در لایه 2 تولید می‌شوند و داده‌به لایه 1 ارسال می‌شوند.

ویژگی‌های منفی:

• اطلاعات محدود: اگر پروژه Mantle اطلاعات کافی و شفافی در مورد ویژگی‌ها و اهداف خود ارائه نکند، می‌تواند به عدم اطمینان جامعه منجر شود.
• نقص در امنیت یا حریم خصوصی: همچنین، اگر امنیت و حریم خصوصی داده‌ها به‌خوبی تضمین نشود، می‌تواند به عواقب جدی امنیتی منجر شود.
• پذیرش و اعتبار: از آنجا که Mantle یک پروژه نوظهور است، اعتبار و پذیرش اجتماعی ممکن است برای آن چالش‌هایی ایجاد کند.

امنیت پلتفرم Mantle

در این بخش قصد داریم پلتفرم Mantle را از نظر امنیتی بررسی کنیم:

همان طور که در تصویر زیر ملاحظه می‌کنید، این پروژه توسط چند شرکت بزرگ ممیزی شده است، همچنین این بررسی‌ها از تمامی بخش‌های مختلف این پروژه انجام شده و مشکل جدی در این بررسی‌ها گزارش نشده است. همچنین با وجود متخصص‌هایی از صرافی Bybit و همچنین کیف پول متاماسک در این پروژه، باعث شده نگرانی‌ها از نظر موارد امنیتی کم رنگ تر بشود.

آینده پروژه Mantle

پروژه Bitdao ابتدا با یک رویکرد متفاوت شروع به فعالیت کرد اما در حال حاظر با تغییر نام تجاری خود به Mantle به صورت جدی به عنوان یک پروژه لایه دومی اتریوم به فعالیت خود ادامه می‌دهد.

این پروژه با رویکردی متفاوت در بخش فنی خود و همچنین پشتیبانی چندین شرکت سرمایه گذاری بزرگ از این پلتفرم، آینده ای روشن برای خود متصور می‌شود اما باید بدانید که پروژه‌های بسیار مهمی مانند پالیگان و آربیتروم و سایر پروژه‌های لایه دومی نیز رقیب این پروژه می‌باشند. اگر پلتفرم Mantle بخواهد در بین پروژه‌های لایه دومی موفق شود باید در بخش‌هایی مانند مقیاس پذیری و امنیت شبکه ایده‌های جدیدی را پیاده سازی کند.

قضاوت برای موفقیت و عدم موفقیت این پروژه به زمان زیادی نیاز دارد، زیرا این پروژه در ابتدای راه خود می‌باشد و باید عملکرد این پروژه را در طول زمان به دقت زیر نظر گرفت.

بررسی وایت پیپر پروژه Mantle

وایت پیپر Mantle از دیدگاه فنی

همان طور که متوجه شدید پروژه لایه دومی Mantle سعی در مقیاس پذیرتر کردن شبکه اتریوم دارد. در ادامه با برخی از بخش‌های مهم این شبکه که باعث سرعت بالا در تایید تراکنش‌ها و همچنین امنیت شبکه می‌شود آشنا می‌شویم.

یکی از مهم‌ترین اجزاء شبکه Mantle، ترتیب دهنده‌ها (Sequencer) می‌باشد.Sequencer  در شبکه Mantle یک مؤلفه مهم است که نقش مهمی در ترتیب و اجرای تراکنش‌ها دارد.  Sequencer مسئولیت ایجاد بلاک‌های جدید در لایه دوم (Layer 2) از شبکه Mantle را بر عهده دارد. به عبارت دیگر،Sequencer  وظیفه ترتیب تراکنش‌ها و تولید بلاک‌های جدید را دارد تا این بلاک‌ها به لایه اصلی (Layer 1) ارسال شده و وضعیت تراکنش‌ها در زنجیره اصلی ثبت گردد.

با توجه به وجود Sequencer در شبکه Mantle، تراکنش‌ها به صورت موثر‌تری در لایه دوم اجرا می‌شوند و در زمان‌های کمتری به لایه اصلی انتقال می‌یابند. این امر به افزایش کارایی و مقیاس‌پذیری شبکه کمک می‌کند.

مورد بعدی مفهوم Fraud Proofs می‌باشد که در ادامه می‌خواهیم در مورد آن گفت و گو کنیم. مفهوم “Fraud Proofs” در شبکه Mantle به معنای کنترل تقلب یا دلایل نقض در عملکرد شبکه است. در واقع، Fraud Proofs یا اثبات‌های تقلب، دستاوردهایی از رویکرد‌های لایه دوم برای اطمینان از اعتبار و صحت عملکرد شبکه‌های بلاکچینی مانند Mantle هستند.

Fraud Proofs به این صورت کار می‌کنند که وقوع هر گونه تقلب یا نقض در شبکه (مثل تلاش برای ارسال تراکنش‌های تکراری یا نامعتبر) با استفاده از داده‌های قابل اثبات و حقایق در اختیار دیگر شرکت‌کنندگان شبکه به نام ” Challenges ” قرار می‌گیرد. سپس این شرکت‌کنندگان می‌توانند این Challenges  را بررسی کرده و اثبات کنند که تقلب رخ داده است یا خیر.

بخش Data Availability در شبکه Mantle به معنای قابلیت دسترسی به داده‌ها در لایه دوم (Layer 2) از شبکه است. این بخش مسئول تأمین و ارائه داده‌های مورد نیاز برای تراکنش‌ها، حساب‌ها و فعالیت‌های دیگر در لایه دوم است. این داده‌ها ممکن است شامل اطلاعاتی مانند جزئیات تراکنش‌ها، وضعیت حساب‌ها، وضعیت قراردادهای هوشمند و سایر اطلاعات مرتبط با فعالیت‌های شبکه باشند.

Data Availability  در شبکه Mantle با استفاده از فناوری EigenDA ارائه می‌شود. این فناوری تکنیک‌های ریاضی و کریپتوگرافی را به‌کار می‌برد تا داده‌ها را به صورت امن کد کند و ذخیره کند. این اطلاعات به‌طور امن و ایمن در دسترس شرکت‌کنندگان شبکه قرار می‌گیرند، به طوری که تا زمانی که کلیدهای مورد نیاز برای دسترسی به داده‌ها در اختیار نیست، داده‌ها برای دیگران غیرقابل قرائت و تفسیر باشند.

به بیان ساده بخش Data Availability در شبکه Mantle مسئولیت تأمین و مدیریت داده‌های مختلف موجود در لایه دوم شبکه را دارد و به حفظ حریم خصوصی و امنیت داده‌ها کمک می‌کند.

خوب است بدانید مدیریت خطا و نقص در شبکه Mantle به شیوه‌های زیر انجام می‌شود:

انتقال از طریق لایه 1  (Enqueue via L1): کاربران می‌توانند تراکنش‌های خود را به یک صف در لایه 1 ارسال کنند، اما نمی‌توانند آنها را اجبار کنند. Sequencer  می‌تواند به‌طور انتخابی تراکنش‌ها را نادیده بگیرد، اما نمی‌تواند کلیه صف را به طور کامل متوقف کند. به عبارت دیگر، اگر Sequencer تراکنش‌ها را حذف کند یا خراب شود، همه تأثیر می‌پذیرند.

اجبار از طریق لایه 1 (Force via L1): کاربران می‌توانند تراکنش‌های معامله یا برداشت را با ارسال درخواست از طریق لایه 1 به Sequencer اجبار کنند که آنها را در بلاک‌ها ثبت کند. اگر Sequencer تراکنش‌ها را حذف کند یا به مدت زمانی X خراب شود، کاربران می‌توانند از راه‌های خروجی برای برداشت دارایی‌های خود استفاده کنند.

ترتیب خودکار (Self Sequence): در صورت خرابی Sequencer، کاربران می‌توانند تراکنش‌ها را به صورت اجباری در لایه 2 ثبت کنند و نتیجه تراکنش‌ها بر روی لایه 1 قرار دهند.

این رویکرد‌ها به منظور مقابله با خطا‌ها و نقص‌ها در عملکرد شبکه Mantle اتخاذ می‌شوند و به کاربران امکان انجام تراکنش‌ها و اصلاح اوضاع در صورت وقوع خطا را می‌دهند.

اما همان طور که گفته شد، شبکه Mantle از تکنولوژی ماژولار برای بهبود عملکرد خود استفاده می‌کند. در ادامه با این بخش نیز آشنا می‌شویم:

تا پیش از این اپتیمیستیک رول‌آپ‌های (ORs) سنتی برای دسترسی به داده‌ها، تسویه نهایی و به‌عنوان لایه اجرایی برای اثبات‌های تقلب به اتریوم وابسته بودند. OR  معمولی به عنوان یک زنجیره‌بلاک در نظر گرفته می‌شود که تراکنش‌های L2  را در یک لایه اجرایی مجزا پردازش می‌کند، اما در نهایت برای تسویه نهایی به اتریوم وابسته است. برای حفظ امنیت، OR  نیز باید از اتریوم برای دسترسی به داده‌ها و به عنوان لایه اجرایی برای اثبات‌های تقلب استفاده کند. این طراحی مقیاس پذیری اتریوم را بهبود می‌بخشد، اما چندین نقص را نیز به همراه دارد:

– کاربران L2 به کارمزدهای گران قیمتی که OR داده‌های تراکنش را به اتریوم ارسال می‌کند، معرض هستند.

– استفاده از اتریوم به عنوان لایه دسترسی به داده‌ها، نرخ تراکنش‌های L2 را محدود می‌کند.

– OR های سنتی باید مدت چالش طولانی (معمولاً 7 روز) را پشت سر بگذارند. به بیان ساده از زمانی که شما درخواست می‌کنید که دارایی شما به لایه اول برگردد، این فرآیند 7 روز زمان می‌برد.

ایده‌آل‌ترین راه‌حل برای حل مسائل مرتبط با افزایش مقیاس‌پذیری، غیرمتمرکز و امنیت باید دارای مزایای OR با رفع نقاط ضعف معماری کنونی باشد.

اما در یک بلاکچین ماژولار، عملکردهای اصلی بلاکچین (اجرا، اجماع، تسویه نهایی، دسترسی به داده) در لایه‌های جداگانه اجرا می‌شوند. با اعمال این اصول به رول‌آپ، پروژه Mantle  به عنوان هر لایه وظایف ویژه خود را انجام می‌دهد. این منجر به کاهش هزینه‌ها و بازدهی بیشتر می‌شود.

بسیاری از بلاکچین‌های محبوب مانند اتریوم، Binance Smart Chain، Solana و غیره، عملیاتی نظیر اجرا، اجماع، تسویه نهایی و دسترسی به داده‌ها را در سطح نود/شبکه انجام می‌دهند. به همین دلیل به آن‌ها بلاکچین‌های تک‌قطعه گفته می‌شود. بلاکچین‌های ماژولار در واقع این عملکردها را به لایه‌های مجزایی تقسیم می‌کنند که توسط شرکت‌کنندگان شبکه در سطوح مختلف اجرا می‌شوند.

خوب است بدانید پلتفرم Mantle برای جا به جایی دارایی از لایه دوم به لایه اول از یک پل استفاده می‌کند که کاربران می‌توانند در وب سایت رسمی این پروژه از این پل، برای انتقال دارایی‌های خود استفاده کنند. همچنین حالت تست نت این پل نیز در دسترس کاربران می‌باشد که می‌توانند برای آشنایی بیشتر با ساز و کار این فرآیند آشنا شوند.

بررسی اهداف Mantle

در این بخش اهداف مهم شبکه منتل را برای شما به صورت تیتروار بیان می‌کنیم:

• ایجاد مقیاس‌پذیری فوق‌العاده برای تراکنش‌ها.
• بهبود عملکرد لایه‌های اجرایی و تسویه نهایی.
• ارتقاء امنیت و حفاظت از اطلاعات.
• افزایش توانایی پردازش داده‌ها برای کاربران.
• ایجاد راهکارهای کمک مالی برای شبکه‌ها و پروتکل‌های مختلف.
• ارائه محیط سازگار با EVM برای اجرای تراکنش‌ها.
• کاهش هزینه‌های گس و کارمزد‌ها.
• تسهیل عملیات تراکنش‌های NFT.
• حفظ حریم خصوصی و امنیت کاربران.
• پشتیبانی از اپلیکیشن‌های متنوع بر پایه بلاکچین.

ویژگی‌های Mantle

• معماری ماژولار برای بازدهی بهتر.
• اجرای لایه‌های مختلف برای افزایش تراکنش‌ها.
• بهبود امنیت با استفاده از تکنولوژی EigenDA.
• پشتیبانی از استفاده اطلاعات از طریق Mantle Data Availability (DA).
• امکان ترتیب خودکار تراکنش‌ها با Sequencer.
• روش‌های مختلف برای مدیریت خطا و نقص.
• اجرای تراکنش‌ها با هزینه‌های کمتر.
• حفظ حریم خصوصی کاربران با استفاده از Self Sequence.
• تسهیل ارتقاء به لایه اصلی اتریوم با استفاده از Force via L1.
• توانایی ارائه تراکنش‌های NFT با اطمینان بالا.

معرفی رقبای Mantle

برای بررسی رقیب‌های پروژه Mantle باید در دسته بندی پروژه‌های لایه دومی اتریوم جست و جو کنیم. از این رو به عنوان نمونه پروژه Mantle را با برخی از پروژه‌های لایه دومی مقایسه خواهیم کرد:

مقایسه پروژه Mantle Network و پالیگان :

• هدف اصلی Mantle Network ایجاد مقیاس‌پذیری و بهبود عملکرد شبکه‌های بلاکچین با استفاده از رویکرد ماژولار و اجرای لایه‌های جداگانه را دارد. همچنین هدف اصلی Polygon نیز افزایش مقیاس‌پذیری اتریوم است با ارائه یک پلتفرم چند زنجیره‌ای (multi-chain) که تراکنش‌ها را با سرعت بالا و هزینه کمتر انجام می‌دهد.
• Mantle Network از تکنولوژی op-Rollups برای بهبود مقیاس‌پذیری و کاهش هزینه‌های تراکنش‌ها استفاده می‌کند. در حالی که پالیگان از ترکیبی از تکنولوژی‌ها از جمله PoS (Proof of Stake) و PoA (Proof of   Authority)  برای ارتقاء سرعت و کارایی استفاده می‌کند.

در نهایت هر دو پروژه به افزایش سرعت تراکنش‌ها و کاهش هزینه‌ها متمرکز هستند، اما روش‌ها و تکنولوژی‌های مورد استفاده ممکن است متفاوت باشند.

مقایسه پروژه Mantle و Optimism:

این دو پروژه از مفهوم Optimstic Rollup برای بهبود مقیاس پذیری استفاده می‌کنند اما پروژه Mantle با رویکردی متفاوت زمان آزادسازی دارایی‌ها و ارسال آن‌ها به لایه اول را کوتاه تر کرده و همچنین کارمزد تراکنش را نیز کاهش داده است. این ویژگی‌ها باعث شده سرعت تایید تراکنش نیز در شبکهMantle  بالاتر از شبکه Optimism باشد.

مقایسه پروژه Mantle و Arbitrum:

این دو پروژه نیز، از مفهوم Optimstic Rollup استفاده می‌کنند، اما پروژه آربیتروم به صورت آفچین تراکنش‌ها را به صورت جزء جزء در می‌آورد و در چند مرحله بررسی و تایید می‌کند و برای حل اختلافات به ماشین مجازی اتریوم نیاز ندارد. در صورتی که Optimism و Mantle از ماشین مجازی اتریوم برای حل اختلافات استفاده می‌کند که باعث می‌شود سرعت بالا تر و هزینه‌های کمتری نسبت به آربیتروم داشته باشد.

تفاوت دیگر منتل این است که به محدودیت‌های حداکثری شبکه اتریوم محدود خواهند شد. این در حالی است که آربیتروم قادر به اجرای تراکنش‌های بسیار بزرگ، حجیم و پیچیده خواهد بود. چرا که حتی در صورت وقوع اختلاف، این تراکنش‌ها به قطعه‌های کوچک‌تر op-code تقسیم می‌شوند و هیچ‌گاه به‌صورت کامل در محیط اجرای قراردادهای هوشمند اجرا نمی‌شوند.