پرش به محتوا
زوم ارز

توافقنامه ساده توکن های آتی چیست؟

۳۱شهریور۱۴۰۴
8 ماه پیش
توافقنامه ساده توکن های آتی چیست؟

توافقنامه ساده توکن های آتی چیست؟،توافقنامه ساده توکن‌های آتی یا SAFT (Simple Agreement for Future Tokens) یکی از ابزارهای نوین در بازار رمزارزها و بلاکچین است که به‌عنوان مدلی برای جذب سرمایه در پروژه‌های نوپا معرفی شده است. این توافقنامه در واقع نسخه‌ای الهام‌گرفته از قراردادهای ساده برای سهام آینده (SAFE) در دنیای استارتاپ‌ها است، اما با تمرکز بر عرضه و توزیع توکن‌ها طراحی شده است.ایده اصلی SAFT این است که به جای آنکه یک پروژه در مراحل اولیه توسعه، توکن‌های خود را مستقیماً به سرمایه‌گذاران عمومی بفروشد – که می‌تواند با مشکلات حقوقی و ریسک‌های بالای نظارتی همراه باشد – توکن‌ها در قالب یک توافقنامه آینده‌نگر به سرمایه‌گذاران معتبر عرضه می‌شوند. به این ترتیب، سرمایه‌گذاران در ابتدا سرمایه لازم را برای توسعه پروژه تأمین می‌کنند و پس از تکمیل و راه‌اندازی شبکه یا پلتفرم، توکن‌ها به آن‌ها تحویل داده می‌شود.مزیت اصلی این روش، کاهش ریسک‌های قانونی و ایجاد چارچوبی شفاف‌تر برای پروژه‌ها و سرمایه‌گذاران است. SAFT می‌تواند پلی میان نیازهای مالی تیم‌های توسعه‌دهنده و دغدغه‌های نظارتی نهادهای قانون‌گذار باشد. به همین دلیل، این مدل در سال‌های اخیر به‌عنوان ابزاری مهم برای تأمین مالی پروژه‌های مبتنی بر بلاکچین و کریپتو شناخته شده است.

توافقنامه ساده توکن های آتی چیست؟

توافقنامه ساده توکن‌های آتی یا همان Simple Agreement For Future Tokens (SAFT) در واقع نوعی قرارداد سرمایه‌گذاری است که توسط توسعه‌دهندگان حوزه رمزارز ارائه می‌شود و تنها به سرمایه‌گذاران معتبر اختصاص دارد. از آنجا که این توافقنامه‌ها در دسته اوراق بهادار قرار می‌گیرند، توکن‌های مرتبط با آن ملزم به رعایت مقررات اوراق بهادار هستند.

تأمین سرمایه از طریق فروش رمزارز تنها به ساخت یک بلاکچین محدود نمی‌شود. سرمایه‌گذاران می‌خواهند دقیقاً بدانند وارد چه پروژه‌ای می‌شوند، اینکه آیا توکن مورد نظر آینده و پایداری مناسبی دارد یا خیر و همچنین آیا از پشتوانه و حمایت‌های قانونی برخوردار خواهد بود یا نه.

هرچند برخی شرکت‌ها می‌توانند با استفاده از چارچوب‌های رسمی تا حدی محدودیت‌های ورود به بازارهای مالی جهانی را دور بزنند، اما همچنان ملزم به رعایت قوانین بین‌المللی، فدرال و ایالتی هستند. یکی از ابزارهای کارآمد برای تحقق این هدف، بهره‌گیری از SAFT است.

نکات مهم در این زمینه عبارت‌اند از:

SAFT در اصل نوعی اوراق بهادار محسوب می‌شود که با هدف انتقال نهایی توکن‌های دیجیتال از سوی توسعه‌دهنده به سرمایه‌گذار طراحی شده است.

هدف از SAFT تسهیل روند جذب سرمایه است، بدون آنکه تعارضی با قوانین نظارتی ایجاد کند.

SAFT شباهت زیادی با قرارداد SAFE دارد که در استارتاپ‌ها برای تبدیل سرمایه نقدی سرمایه‌گذاران به سهام در آینده به‌کار می‌رود.


درک مفهوم توافقنامه ساده توکن های آتی

یک SAFT در حقیقت نوعی قرارداد سرمایه‌گذاری محسوب می‌شود. این توافقنامه روشی برای جذب سرمایه از طریق رمزارزهاست که بدون نقض قوانین مالی – به‌ویژه مقرراتی که در حوزه اوراق بهادار بر سرمایه‌گذاری‌ها حاکم هستند – امکان‌پذیر می‌شود.

رشد بازار رمزارزها با چنان سرعتی اتفاق افتاده است که قانون‌گذاران در بسیاری از مواقع نتوانسته‌اند همگام با آن چارچوب‌های نظارتی مناسبی تدوین کنند. برای نمونه، کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC) در سال ۲۰۱۷ دستورالعمل‌هایی منتشر کرد که توضیح می‌داد در چه شرایطی عرضه اولیه کوین‌ها (ICO) باید به‌عنوان فروش اوراق بهادار در نظر گرفته شود.

یکی از مهم‌ترین موانع قانونی در این حوزه، تست هاوی (Howey Test) است. این تست نخستین بار در سال ۱۹۴۶ توسط دادگاه عالی ایالات متحده و در جریان پرونده کمیسیون بورس و اوراق بهادار علیه شرکت W. J. Howey ایجاد شد. هدف آن تعیین این بود که آیا یک معامله یا سرمایه‌گذاری در دسته اوراق بهادار قرار می‌گیرد یا خیر.


قوانین توافقنامه ساده توکن های آتی

از آنجا که بسیاری از توسعه‌دهندگان رمزارزها آشنایی کافی با قوانین اوراق بهادار ندارند و حتی ممکن است به مشاوران مالی و حقوقی دسترسی نداشته باشند، احتمال تخطی آن‌ها از مقررات بسیار زیاد است. ایجاد توافقنامه ساده توکن‌های آتی (SAFT) باعث شد چارچوبی ساده و کم‌هزینه شکل بگیرد که استارتاپ‌ها و پروژه‌های نوین بتوانند در عین پایبندی به قوانین، فرآیند جذب سرمایه را نیز به‌طور مؤثر پیش ببرند.

زمانی که یک شرکت چنین توافقنامه‌ای را در اختیار سرمایه‌گذار قرار می‌دهد، در واقع منابع مالی را از او دریافت می‌کند، اما هیچ توکن یا کوینی در همان زمان فروخته نمی‌شود و مبادله‌ای مستقیم صورت نمی‌گیرد. در عوض، سرمایه‌گذار سند یا مدرکی دریافت می‌کند که نشان می‌دهد در صورت ایجاد یک رمزارز یا محصول مرتبط در آینده، امکان دسترسی یا دریافت آن برای او فراهم خواهد شد.


مقایسه توافقنامه ساده توکن های آتی با در قیاس با توافقنامه ساده سهام آتی

توافقنامه ساده توکن های آتی (SAFT‌) توافقنامه ساده توکن‌های آتی (SAFT) تفاوت قابل‌توجهی با توافقنامه ساده سهام آتی (SAFE) دارد. در حالی که SAFE به سرمایه‌گذاران این امکان را می‌دهد که سرمایه نقدی خود را در یک استارتاپ قرار داده و در آینده آن را به سهام یا اوراق تبدیل کنند، SAFT مسیر دیگری را دنبال می‌کند. در این مدل، منابع مالی به دست‌آمده از فروش SAFT توسط توسعه‌دهندگان صرف ایجاد شبکه و فناوری‌های لازم برای تولید توکن‌های قابل‌معاوضه می‌شود و پس از تکمیل این فرآیند، توکن‌ها با فرض وجود بازاری برای معامله، به سرمایه‌گذاران ارائه می‌گردد.

از آنجا که SAFT یک ابزار مالی غیر بدهی محسوب می‌شود، سرمایه‌گذارانی که وارد این نوع قرارداد می‌شوند باید خطر از دست رفتن سرمایه خود را در صورت شکست پروژه بپذیرند؛ چرا که هیچ تضمینی برای جبران خسارت وجود ندارد. این توافقنامه صرفاً به سرمایه‌گذار حق مشارکت مالی در پروژه را می‌دهد و به همین دلیل، آن‌ها با همان سطح ریسک مواجه‌اند که شرکت منتشرکننده SAFT نیز با آن روبه‌رو است. (SAFE‌)


ویژگی‌های توافقنامه ساده توکن‌های آتی

در واقع، توافقنامه ساده توکن‌های آتی (SAFT) نوعی اوراق بهادار است که با هدف انتقال نهایی توکن‌های دیجیتال از سوی توسعه‌دهنده رمزارز به سرمایه‌گذاران منتشر می‌شود.

هدف اصلی از طراحی SAFT، تسهیل فرآیند جذب سرمایه برای پروژه‌های بلاکچینی است، به‌گونه‌ای که این کار بدون نقض قوانین و مقررات مالی انجام گیرد.

همچنین می‌توان SAFT را مشابه توافقنامه ساده سهام آتی (SAFE) دانست. با این تفاوت که در SAFE، سرمایه‌گذاران استارتاپ‌ها این امکان را دارند که سرمایه نقدی خود را در مدت زمانی کوتاه به سهام آینده شرکت تبدیل کنند، در حالی که در SAFT تمرکز بر روی دریافت توکن‌های دیجیتال در آینده است.


سوالات متداول

  • توافقنامه ساده توکن‌های آتی (SAFT) چیست؟

SAFT یک نوع قرارداد سرمایه‌گذاری است که به سرمایه‌گذاران معتبر اجازه می‌دهد سرمایه خود را در اختیار توسعه‌دهندگان رمزارز قرار دهند و در آینده، پس از راه‌اندازی پروژه، توکن‌های دیجیتال دریافت کنند.

  • چرا SAFT به وجود آمد؟

به دلیل پیچیدگی‌های قانونی در عرضه اولیه کوین‌ها (ICO) و احتمال نقض مقررات اوراق بهادار، SAFT طراحی شد تا جذب سرمایه در پروژه‌های بلاکچینی در چارچوبی قانونی و شفاف‌تر انجام شود.

  • چه کسانی می‌توانند در SAFT سرمایه‌گذاری کنند؟

معمولاً فقط سرمایه‌گذاران معتبر یا نهادهای مالی حرفه‌ای می‌توانند در SAFT شرکت کنند، زیرا ریسک آن بالاست و برای عموم مردم طراحی نشده است.

  • تفاوت SAFT با SAFE چیست؟

SAFE به سرمایه‌گذاران استارتاپ‌ها امکان می‌دهد سرمایه نقدی خود را در آینده به سهام تبدیل کنند، در حالی که SAFT سرمایه‌گذاران را به دریافت توکن‌های دیجیتال پس از توسعه پروژه متعهد می‌سازد.

  • آیا SAFT نوعی اوراق بهادار محسوب می‌شود؟

بله، SAFT یک ابزار مالی در دسته اوراق بهادار است و باید با مقررات اوراق بهادار مطابقت داشته باشد.

  • چه ریسک‌هایی در سرمایه‌گذاری با SAFT وجود دارد؟

بزرگ‌ترین ریسک این است که اگر پروژه شکست بخورد یا بازار مناسبی برای توکن ایجاد نشود، سرمایه‌گذاران ممکن است کل سرمایه خود را از دست بدهند.

  • توسعه‌دهندگان از سرمایه جذب‌شده از طریق SAFT چه استفاده‌ای می‌کنند؟

این سرمایه صرف توسعه شبکه، زیرساخت‌ها و فناوری لازم برای ایجاد و عرضه توکن‌های دیجیتال آینده می‌شود.

  • آیا سرمایه‌گذاران در زمان خرید SAFT توکنی دریافت می‌کنند؟

خیر. در لحظه خرید SAFT هیچ توکنی منتقل نمی‌شود. سرمایه‌گذار تنها یک قرارداد دریافت می‌کند که حق دسترسی به توکن‌ها پس از تکمیل پروژه را تضمین می‌کند.

  • نقش تست هاوی (Howey Test) در SAFT چیست؟

تست هاوی ابزاری است برای تشخیص اینکه آیا یک قرارداد یا معامله در دسته اوراق بهادار قرار می‌گیرد یا نه. SAFT با در نظر گرفتن این تست طراحی شد تا با قوانین اوراق بهادار سازگار باشد.

  • آینده SAFT در بازار رمزارز چگونه پیش‌بینی می‌شود؟

با توجه به افزایش نظارت‌های قانونی بر صنعت کریپتو، SAFT می‌تواند همچنان به‌عنوان روشی معتبر و قابل‌اعتماد برای جذب سرمایه توسط پروژه‌های بلاکچینی به کار رود، هرچند رقابت با مدل‌های نوین جذب سرمایه نیز اجتناب‌ناپذیر است.


سخن پایانی

SAFT در اصل نوعی قرارداد سرمایه‌گذاری است که به سرمایه‌گذار داده می‌شود تا نشان‌دهنده سهم مالی او در یک پروژه خاص باشد. نکته مهم این است که در ازای این قرارداد، هیچ توکن یا کوینی در همان لحظه فروخته، عرضه یا معاوضه نمی‌شود. بلکه این توافقنامه با این پیش‌بینی طراحی شده است که در آینده بازاری برای فروش و معامله توکن‌های مربوطه وجود خواهد داشت.

به بیان ساده‌تر، توسعه‌دهندگان حوزه رمزارز چنین قراردادهایی را در اختیار سرمایه‌گذاران معتبر قرار می‌دهند و منابع مالی به‌دست‌آمده از این طریق را صرف توسعه شبکه، زیرساخت‌ها و فناوری‌های لازم برای تولید توکن‌های قابل‌معاوضه می‌کنند.

ممنون که تا پایان مقاله”توافقنامه ساده توکن های آتی چیست؟“همراه ما بودید


بیشتر بخوانید

ا

ارمین بزرگدوست

آرمین بزرگدوست نویسنده زوم ارز پدیا است که به صورت تخصصی بر تدوین و تبیین مفاهیم کلیدی بلاکچین، دیفای، امنیت سایبری و ساز و کارهای فنی بازار ارزهای دیجیتال تمرکز دارد. محور اصلی فعالیت او تولید محتوای دانشنامه‌ای و تصمیم ساز است؛ محتوایی که با هدف کاهش ابهام مفاهیم پیچیده و کمک به درک دقیق‌تر کاربران از ریسک‌ها و محدودیت‌های فناوری‌های غیر متمرکز تهیه می‌شود. رویکرد او در نگارش مطالب، تعریف شفاف اصطلاحات، تفکیک داده‌های قطعی از فرضیه‌ها و پرهیز از ساده سازی گمراه کننده در موضوعات پرریسک مالی است. مقالات آرمین بزرگدوست در چارچوب استانداردهای تحریریه زوم ارز و با تأکید بر دقت مفهومی، بی طرفی و اتکا به منابع معتبر منتشر می‌شوند. محتوای ارائه شده توسط ایشان صرفا جنبه آموزشی و اطلاع رسانی دارد و توصیه سرمایه گذاری یا پیشنهاد خرید و فروش محسوب نمی‌شود.

نظرات (0 نظر)

هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

نظر خود را بنویسید

ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای مورد نیاز علامت‌گذاری شده‌اند *