سوپرچین چیست؟

سوپرچین (Superchain) چیست؟،صنعت بلاکچین بیش از یک دهه است که با وعده ایجاد اینترنتی غیرمتمرکز، آزاد و متعلق به کاربران، توجه جهانیان را جلب کرده است. با این حال، مسئله مقیاس‌پذیری همچنان به‌عنوان یک مانع اصلی، این رؤیا را دور از دسترس نگه داشته و مانع از تبدیل بلاکچین به یک فناوری همگانی شده است. در واکنش به این چالش تاریخی، پروژه آپتیمیزم (Optimism) یک رویکرد نوآورانه و جسورانه به نام سوپرچین (Superchain) را معرفی می‌کند. این چشم‌انداز به‌جای تمرکز بر ساخت زنجیره‌های جداگانه و ایزوله، هدف دارد شبکه‌ای یکپارچه، ایمن و تعامل‌پذیر از بلاکچین‌ها را ایجاد کند که به‌عنوان منابع محاسباتی قابل تعویض عمل کرده و در نهایت قادر به میزبانی نسل آینده اپلیکیشن‌های وب خواهد بود.

سوپرچین (Superchain) چیست؟

سوپرچین (Superchain) یک جامعه از زنجیره‌های رمزنگاری است که با بهره‌گیری از مجموعه‌ای یکپارچه و منبع باز از اجزای نرم‌افزاری، هماهنگی و همکاری میان این زنجیره‌ها را ممکن می‌سازد. شبکه اتریوم از زمان راه‌اندازی بلاک پیدایش خود در 30 جولای 2015، توانسته است تسلط خود را بر صنعت بلاکچین به‌دست آورد. این شبکه با معرفی قابلیت ایجاد و اجرای قراردادهای هوشمند در الگوریتم بیت کوین، وعده‌هایی مانند عدم تمرکز، امنیت و مقیاس‌پذیری را به جامعه بلاکچین داد. با این وجود، به‌دلیل افزایش تعداد کاربران و حجم تراکنش‌ها، اتریوم با چالش‌هایی در زمینه مقیاس‌پذیری مواجه شده است که باعث افزایش کارمزدها و زمان پردازش تراکنش‌ها شده است.

سوپرچین (Superchain) به‌عنوان یک اجتماع زنجیره‌ای در نظر گرفته می‌شود که زنجیره‌های مختلف رمزنگاری را به هم متصل می‌کند. هر زنجیره رمزنگاری می‌تواند به‌عنوان یک موجودیت مستقل تلقی شود، در حالی که سوپرچین (Superchain) به‌طور هماهنگ این زنجیره‌ها را به هم می‌آورد. همان‌طور که ارگانیسم‌های مختلف یک جامعه را می‌سازند، زنجیره‌های مختلف می‌توانند با همکاری یکدیگر یک ابر زنجیره ایجاد کنند.

هدف اصلی سوپرچین (Superchain)، بهبود مقیاس‌پذیری است. برای جلب توجه یک میلیارد نفر در دنیای ارزهای دیجیتال، به چندین کانال نیاز است. سوپرچین (Superchain) تضمین می‌کند که این زنجیره‌های مستقل به‌عنوان یک واحد واحد ارتباط برقرار کرده و به‌طور یکپارچه عمل می‌کنند. در واقع، سوپرچین (Superchain) ترکیبی از چندین زنجیره است که بر اساس استک OP ساخته شده و شبکه اصلی Optimism را با سایر زنجیره‌های لایه دو ترکیب می‌کند.

مزایا و معایب سوپرچین (Superchain)

مزایا

ایجاد انگیزه برای کانال‌های فردی

سوپرچین (Superchain) به‌طور عمده یک پلتفرم استاندارد و امن را فراهم می‌آورد. اگر جامعه کریپتو به یک مدل امنیتی خاص اعتقاد داشته باشد، عضویت در سوپرچین (Superchain) به نفع آن‌ها خواهد بود و تضمین می‌کند که آن جامعه به بهترین نحو ممکن عمل کرده و بالاترین استانداردها را رعایت کند.

همگنی

یکی از اصول پایه سوپرچین (Superchain) همگنی است که نقش مهمی در ایجاد تبلیغ همزمان کانال‌ها دارد. این ویژگی امکان همکاری موثر میان زنجیره‌ها را فراهم می‌کند.

تقویت استحکام کد پایه‌ای

با راه‌اندازی لایه‌های جدید، کد اصلی زنجیره و پایه کد استاندارد شده به‌طور مداوم تغییر می‌کند. این فرآیند علاوه بر ساده‌سازی کد، باعث مقاوم‌تر شدن سیستم در برابر آسیب‌پذیری‌های احتمالی می‌شود.

ارتقای UI/UX

سهولت استفاده و کاربرپسندی یکی دیگر از مزایای سوپرچین (Superchain) است که تراکنش‌ها را بین زنجیره‌های مختلف Optimism بدون نیاز به پل زدن یا واسطه‌ها انجام می‌دهد. با اینکه سوپرچین (Superchain) از چندین زنجیره تشکیل شده است، کاربر نهایی از یک زنجیره یکپارچه استفاده می‌کند. این پیشرفت‌ها شامل استفاده از کاوشگرهای بلاک جهانی به جای کاوشگرهای جداگانه برای هر زنجیره است و همچنین شبکه‌ها را از بین می‌برد.

فرض کنید که چندین بار تراکنش‌هایی را در زنجیره‌های جداگانه Optimism انجام می‌دهید و در عین حال احساس می‌کنید که با یک زنجیره واحد در حال تعامل هستید؛ این همان مفهوم سوپر زنجیره است که نیاز به واسطه‌ها و بریج‌ها را از بین می‌برد. علاوه بر این، رابط‌های برنامه‌های مختلف را ساده می‌کند، مانند حذف منوی کشویی در برنامه کیف پول متامسک.

آسان‌تر شدن زندگی برای برنامه‌نویسان

سوپرچین (Superchain) به توسعه‌دهندگان اتریوم کمک می‌کند تا برنامه‌های غیرمتمرکز را راحت‌تر و بدون مشکل در زنجیره Optimism توسعه دهند و اجرا کنند.

معایب

فورک بدون اثبات عیب

در بحث استراتژی Optimism، این نگرانی وجود دارد که ظهور زنجیره‌هایی که به دلیل قابلیت فورک OP Stack بی‌خطر نیستند، ممکن است امنیت را تهدید کند. اثبات عیب که به‌عنوان محافظت از تقلب شناخته می‌شود، اساس سوپرچین (Superchain) را تشکیل می‌دهد، اما این سوال مطرح می‌شود که بلاکچینی که از اثبات خطا استفاده نمی‌کند، چه پیامدهای امنیتی خواهد داشت؟ آیا یک زنجیره آپتیمیسم همچنان می‌تواند امنیت دارایی‌های کاربران خود را تضمین کند؟

برای پاسخ به این سوال، Optimism رویکردی متوالی را در پیش می‌گیرد: ابتدا بستر، سپس ماژول اثبات تقلب. هنگامی که قابلیت اثبات تقلب به سیستم افزوده شود، هر زنجیره دوشاخه می‌تواند این شواهد را بپذیرد.

سازگاری

برای اینکه سوپرچین (Superchain) به‌طور مؤثر عمل کند و هدف خود را محقق سازد، باید پایدار باشد. هر زنجیره در سوپرچین (Superchain) باید از استانداردها، پروتکل‌ها و ساختارهای مشابهی پیروی کند. چالش اصلی در اینجا، اطمینان از سازگاری و استانداردسازی هر زنجیره در سوپرچین (Superchain) است. این کانال‌ها نه تنها باید درک مشترکی از یکدیگر داشته باشند بلکه باید به‌طور مؤثر مدیریت و تبلیغ شوند. همچنین سوپرچین (Superchain) یک مفهوم در حال توسعه است و تیم Optimism آن را به‌عنوان یک پروژه درازمدت می‌بیند.

تحولات جاری در اطراف OP Stack

پس از ارتقای بستر، زنجیره لایه دو آپتیمیسم به‌عنوان پیشگام سوپرچین (Superchain) معرفی می‌شود و زنجیره لایه دوم کوین بیس با فاصله کمی در رتبه دوم قرار دارد. موسساتی مانند ورد کوین به‌طور فعال از پتانسیل OP Stack بهره می‌برند. اخیراً Aevo، یک صرافی غیرمتمرکز، زنجیره OP Stack خود را معرفی کرده است. برای حفظ موقعیت خود، BNB Chain نیز نسخه بتای opBNB را معرفی کرده که با OP Stack و EVM سازگار است. بنابراین، می‌توان گفت که موج OP Stack در حال افزایش است.

ضرورت مقیاس‌پذیری در بلاکچین

تصور کنید در دنیایی زندگی می‌کنیم که مشکل مقیاس‌پذیری بلاکچین برای همیشه حل شده است؛ دنیایی که در آن انجام تراکنش‌های آنچین (On-chain) به همان سرعت و ارزان‌قیمت بودن تعامل با بک‌اند متمرکز امروزی است. در چنین دنیایی، امکانات زیر به واقعیت می‌پیوندد:

رهایی توسعه‌دهندگان از زیرساخت

دیگر نیازی نیست که توسعه‌دهندگان نگران زیرساخت بک‌اند اپلیکیشن خود باشند. زنجیره به‌صورت خودکار از اجرای صحیح کد، آپ‌تایم (Uptime) و مقیاس‌پذیری افقی اطمینان حاصل می‌کند. این به آن‌ها اجازه می‌دهد که تمام تمرکز خود را بر ساخت محصول معطوف کنند.

ترکیب‌پذیری فوق‌العاده

به لطف یک محیط مشترک برای اجرای قراردادهای هوشمند، ترکیب‌پذیری اپلیکیشن‌ها به سطحی بالاتر از APIهای REST سنتی خواهد رسید. اپلیکیشن‌ها می‌توانند به‌طور یکپارچه و اتمی با یکدیگر تعامل کنند و اکوسیستم‌های پیچیده‌تر و کارآمدتری ایجاد کنند.

مدل‌های نوین کسب‌وکار

با وجود بازارهای گس (Gas) استاندارد، توسعه‌دهندگان دیگر نیازی به پیش‌پرداخت هزینه‌های زیرساخت کاربران خود ندارند. هزینه‌های مرتبط با اپلیکیشن‌های وایرال دیگر مانع ورود نخواهند بود و استراتژی‌های جدیدی برای کسب درآمد ظهور خواهد کرد.

هویت و اعتبار قابل حمل

در دنیایی که بیشتر فعالیت‌ها روی زنجیره ثبت می‌شود، داده‌ها به‌صورت رمزنگاری‌شده و قابل تأیید خواهند بود. این به کاربران این امکان را می‌دهد که اعتباری بسازند که در تمام اپلیکیشن‌ها معتبر باشد. این اعتبار می‌تواند برای رأی‌گیری، دریافت وام و وثیقه‌گذاری استفاده شود و اعتماد در فضای اینترنت را تسهیل کند. کاربران همچنان مالک واقعی داده‌ها، اپلیکیشن‌ها و اعتبار خود باقی خواهند ماند.

ترکیب این ویژگی‌ها بلاکچین را از یک حوزه خاص به یک ابزار اصلی در جعبه ابزار هر توسعه‌دهنده تبدیل می‌کند. این چشم‌انداز، انگیزه اصلی پروژه‌هایی مانند آپتیمیزم (Optimism) بوده است. اکنون، با درس‌هایی که از سال‌ها تحقیق و توسعه به‌دست آمده، تصویری واضح از معماری بلاکچینی واقعاً مقیاس‌پذیر در حال شکل‌گیری است. آپتیمیزم این معماری را سوپرچین (Superchain) یا ابر زنجیره می‌نامد.

معماری چند زنجیره‌ای و سوپرچین (Superchain)

برای دستیابی به مقیاس‌پذیری افقی (Horizontal Scalability) در بلاکچین، یک حقیقت بنیادی وجود دارد: ما نیاز به چندین زنجیره داریم. این موضوع به‌سادگی قابل توضیح است؛ نیازمندی‌های سخت‌افزاری برای همگام‌سازی یک زنجیره، به‌طور مستقیم با میزان محاسباتی که آن زنجیره انجام می‌دهد، در ارتباط است. بنابراین، برای عبور از محدودیت‌های یک ماشین واحد، باید زنجیره‌ها را به‌صورت موازی اجرا کنیم. اما رویکردهای سنتی چند زنجیره‌ای (Multi-chain) با دو مشکل اصلی مواجه هستند:

ریسک امنیتی مرکب

هر زنجیره جدید یک مدل امنیتی جدید را به اکوسیستم معرفی می‌کند. با اضافه شدن هر زنجیره جدید، ریسک سیستم به‌صورت تصاعدی افزایش می‌یابد. هک شدن یک پل (Bridge) می‌تواند تأثیرات فاجعه‌باری بر کل اکوسیستم داشته باشد.

هزینه بالای راه‌اندازی

راه‌اندازی یک زنجیره جدید هزینه‌بر است، زیرا نیاز به ایجاد مجموعه‌ای جدید از ولیدیتورها (Validators) و تولیدکنندگان بلاک (Block Producers) دارد که خود فرآیندی پیچیده و زمان‌بر است.

ریشه این مشکلات در نبود یک زنجیره پایه مشترک یا لایه ۱ (L1) قرار دارد؛ زنجیره‌ای که به‌عنوان منبع حقیقت مشترک برای تمامی زنجیره‌های دیگر که لایه ۲ (L2) نامیده می‌شوند، عمل کند. با استفاده از این منبع حقیقت مشترک، می‌توان:

 مدل‌های امنیتی استاندارد را برای تمام زنجیره‌ها اعمال کرد.

 نیاز به مجموعه جدیدی از ولیدیتورها را از بین برد، چرا که هر زنجیره لایه ۲ می‌تواند از اجماع لایه ۱ بهره ببرد.

در این نقطه، مفهوم سوپرچین (Superchain) به‌وجود می‌آید: نه یک مدل تک زنجیره‌ای و نه چند زنجیره‌ای، بلکه یک اکوسیستم یکپارچه و مقیاس‌پذیر.

با استفاده از زنجیره‌های لایه ۲ برای ایجاد یک اکوسیستم چند زنجیره‌ای، می‌توان با زنجیره‌ها به‌عنوان کالاهای اساسی (Commodities) رفتار کرد، به این معنا که منابع محاسباتی قابل تعویض هستند. این مفهوم به توسعه‌دهندگان این امکان را می‌دهد تا اپلیکیشن‌های میان‌زنجیره‌ای (Cross-chain) بسازند، بدون آنکه ریسک‌های جدیدی به اکوسیستم اضافه کنند یا هزینه‌های بالا برای ایجاد زنجیره‌های جدید متحمل شوند. در این پارادایم، مفهوم «زنجیره» می‌تواند به‌عنوان یک انتزاع در نظر گرفته شود و این شبکه از زنجیره‌های متعامل به‌عنوان یک واحد یکپارچه، یعنی سوپرچین (Superchain)، عمل کند.

کالبدشکافی سوپرچین (Superchain)

سوپرچین (Superchain) شبکه‌ای متشکل از زنجیره‌های لایه ۲ است که به نام زنجیره‌های او پی (OP Chains) شناخته می‌شوند و همه آن‌ها در امنیت، یک لایه ارتباطی و یک استک فناوری متن‌باز مشترک یکپارچه هستند. بر خلاف طراحی‌های سنتی چند زنجیره‌ای، این زنجیره‌ها استاندارد شده و به‌عنوان منابع قابل تعویض عمل می‌کنند. این ویژگی به توسعه‌دهندگان این امکان را می‌دهد که اپلیکیشن‌هایی ایجاد کنند که به‌طور یکپارچه به کل سوپرچین (Superchain) متصل شوند، بدون نیاز به نگرانی در مورد جزئیات زنجیره‌ای که اپلیکیشن بر روی آن اجرا می‌شود. برای اینکه آپتیمیزم به یک سوپرچین (Superchain) واقعی تبدیل شود، باید ویژگی‌های خاصی داشته باشد:

نقشه راه فنی سوپرچین (Superchain)

ارتقای پل بدراک به یک کارخانه زنجیره‌ای (Chain Factory)

آپدیت Bedrock با افزودن قرارداد SystemConfig امکان ذخیره بخشی از اطلاعات مربوط به تعریف زنجیره‌های لایه ۲ در قراردادهای هوشمند لایه ۱ را فراهم کرد. این امکان می‌تواند توسعه یابد تا تمام داده‌های مربوط به هر زنجیره لایه ۲، از جمله شناسه زنجیره و مقادیر پیکربندی کلیدی مانند محدودیت گس بلاک، در لایه ۱ ذخیره شود. با این کار، می‌توان یک کارخانه زنجیره‌ای ساخت که به‌طور خودکار پیکربندی و قراردادهای هر زنجیره را دیپلوی کند.
برای این منظور، از مکانیزم CREATE2 استفاده می‌شود که برخلاف CREATE که آدرس قرارداد جدید را بر اساس نانس حساب سازنده می‌سازد، آدرس قرارداد را از محتوای خود قرارداد تولید می‌کند. این ویژگی باعث می‌شود آدرس زنجیره‌های OP و قراردادهای مرتبط با آن پیش از دیپلوی مشخص باشد. به این ویژگی، دیپلوی پیش‌فرض (Counterfactual Deployment) گفته می‌شود که امکان ایجاد زنجیره‌های جدید در سوپرچین (Superchain) را بدون نیاز به هزینه‌های اضافی فراهم می‌کند.

 سیستم اثبات بدون نیاز به مجوز برای برداشت‌ها (Withdrawals)

در سیستم بدراک، پیشنهاددهنده‌ها نقش مهمی در ارسال درخواست‌های برداشت دارند، اما این مدل با افزایش تعداد زنجیره‌ها سربار خطی ایجاد می‌کند. برای حل این مشکل، دو ویژگی جدید معرفی می‌شود:

درخواست برداشت (Withdrawal Claims)

هر شخصی می‌تواند درخواست برداشت ارسال کند، نه فقط پیشنهاددهندگان مشخص.

پیشنهادهای بر اساس تقاضا (On-demand Proposals)

درخواست‌ها تنها زمانی ارسال می‌شوند که کاربری نیاز به برداشت داشته باشد، که باعث کاهش سربار می‌شود.

این دو ویژگی از طریق سیستم اثبات بدون نیاز به مجوز (Permissionless Proof System) در قراردادهای پل آپتیمیزم پیاده‌سازی می‌شوند. اثبات خطا (Fault Proof) یا اثبات اعتبار (Validity Proof) مانند اثبات‌های دانش صفر (ZKP) برای تأیید صحت برداشت‌ها استفاده می‌شود. این سیستم به‌صورت خوش‌بینانه فرض می‌کند که همه درخواست‌های ارسال‌شده صحیح هستند، مگر خلاف آن ثابت شود. در این سیستم، چالشگران می‌توانند درخواست‌های نادرست را به چالش بکشند و پاداش دریافت کنند.

 ترتیب‌دهی ماژولار (Modular Sequencing) برای هر زنجیره OP

آپدیت بدراک این امکان را فراهم کرده است که آدرس ترتیب‌دهنده در قرارداد SystemConfig تنظیم شود. این امکان به هر زنجیره OP اجازه می‌دهد تا ترتیب‌دهنده خود را انتخاب کند. این ویژگی به زنجیره‌ها اجازه می‌دهد تا توسط نهادهای مختلف ترتیب‌دهی شوند و در عین حال مدل امنیتی سوپرچین (Superchain) را حفظ کنند.
در صورت رفتار مخرب ترتیب‌دهنده، کاربران می‌توانند تراکنش‌ها را به لایه ۱ ارسال کرده و دارایی‌های خود را به زنجیره‌ای با ترتیب‌دهنده سالم منتقل کنند. این ویژگی امکان آزمایش مدل‌های مختلف ترتیب‌دهی را فراهم می‌کند و به زودی استانداردهایی برای این مدل‌ها ایجاد خواهد شد.

 تفکیک نقش ترتیب‌دهنده و پیشنهاددهنده

نقش ترتیب‌دهنده (Sequencer) مسئول ترتیب‌دادن تراکنش‌ها و ارسال آن‌ها به لایه ۱ است. این نهاد مستقیماً با زنده‌بودن سیستم و مقاومت در برابر سانسور ارتباط دارد.
نقش پیشنهاددهنده (Proposer) مسئول محاسبه وضعیت نهایی و ارسال روت حالت جدید به لایه ۱ است. این نقش مستقیماً با امنیت سیستم گره خورده است و در صورت نادرست بودن درخواست، می‌تواند از طریق سیستم اثبات خطا به چالش کشیده شود.

 مسیر ارتقای مشترک و حاکمیت امنیتی

برای سوپرچین (Superchain)، یک شورای امنیت غیرمتمرکز برای نظارت بر ارتقاها معرفی می‌شود. این شورا مسئول به‌روزرسانی تأییدکنندگان، ارتقای قراردادها و امکان توقف اضطراری ارتقاها خواهد بود. در صورت بروز مشکل در ارتقا، بازیابی ارتقا با سافت فورک لایه ۱ به‌عنوان مکانیزم بازیابی نهایی در نظر گرفته شده است. این روش به اتریوم امکان می‌دهد تا ارتقا را بدون نیاز به مجوزهای دیگر آغاز کند و از رفتارهای مخرب جلوگیری کند.

چگونه سوپرچین (Superchain) به چالش‌های باقی‌مانده در بلاکچین پاسخ می‌دهد؟

 امنیت چند-اثباتی (Multi-proof Security)

چالش

سیستم اثبات خطا به مجموعه‌ای از تأییدکنندگان زنجیره متکی است، که ممکن است باعث ضعف امنیتی شود.

راه‌حل

برای رفع این مشکل، می‌توان تأییدکنندگان را با اثبات‌های بدون نیاز به مجوز مانند Cannon جایگزین کرد که حل اختلافات را به‌طور کامل آنچین انجام می‌دهند. به‌علاوه، یک سیستم چند-اثباتی می‌تواند معرفی شود که از افزونگی برای تضمین امنیت استفاده کند. این یعنی برای نهایی شدن یک تراکنش، باید توسط چندین سیستم اثبات مستقل (مانند اثبات خطا و اثبات دانش صفر) تأیید شود.

پیام‌رسانی کم‌تأخیر بین لایه‌های ۲

چالش

تراکنش‌های میان‌زنجیره‌ای به‌دلیل دوره چالش در اثبات‌های خطا، کند و با تجربه کاربری ضعیف همراه هستند.

راه‌حل

اثبات‌های اعتبار مانند ZKP این مشکل را ندارند و می‌توانند برداشت‌های آنی را فراهم کنند، اما تولید انبوه آن‌ها هزینه‌بر است. به‌منظور حل این مشکل، می‌توان از سیستم اثبات ماژولار اوپی استک استفاده کرد تا از دو سیستم اثبات مختلف در یک زنجیره بهره گرفته شود. این

امکان را فراهم می‌کند تا دو نوع پل با ویژگی‌های متفاوت ایجاد شوند:

پل با امنیت بالا و تأخیر بالا: استفاده از اثبات خطای استاندارد.

پل با امنیت پایین و تأخیر پایین: استفاده از اثبات خطا با دوره چالش کوتاه یا اثبات اعتبار با تأییدکنندگان مورد اعتماد.

این کار به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد تا برای حالت‌های کم‌ارزش از پل‌های سریع و برای حالت‌های پراهمیت از پل‌های امن استفاده کنند.

 تراکنش‌های میان‌زنجیره‌ای همگام (Synchronous)

چالش

پیام‌رسانی میان‌زنجیره‌ای سنتی غیرهمگام است و مانع از تعاملات اتمی می‌شود. برای مثال، در آربیتراژ میان‌زنجیره‌ای، بخش اول تراکنش ممکن است موفقیت‌آمیز باشد، اما بخش دوم ممکن است با شکست مواجه شود.

راه‌حل

استفاده از پروتکل ترتیب‌دهی مشترک بین دو زنجیره OP که ترتیب‌دهنده‌های هر دو زنجیره درباره زمان گنجاندن تراکنش به توافق می‌رسند. این روش تراکنش‌ها را به‌صورت اتمی در بلاک‌های مرتبط خود قرار می‌دهد. با این سیستم، ریسک همگام‌سازی بر عهده ترتیب‌دهنده‌هااست و امکان اجرای تراکنش‌های پیچیده مانند وام‌های آنی میان‌زنجیره‌ای فراهم می‌شود.

 لایه جایگزین دسترس‌پذیری داده (Alt-DA)

چالش

ارسال داده‌های تراکنش به لایه ۱ مقیاس‌پذیر نیست زیرا ظرفیت لایه ۱ محدود است و این بزرگترین گلوگاه برای مقیاس‌پذیری واقعی است.

راه‌حل

Alt-DA پروتکلی است که به ارائه‌دهندگان اجازه می‌دهد داده‌ها را خارج از لایه ۱ ذخیره کنند. در این مدل، تنها هش داده‌ها به لایه ۱ ارسال می‌شود و هزینه‌ها به طرز چشمگیری کاهش می‌یابد. این مدل امنیت داده‌ها را تضمین می‌کند اما به‌طور موقت ممکن است دسترس‌پذیری آن‌ها دچار مشکل شود. این یک مصالحه برای دستیابی به مقیاس‌پذیری در سطح اینترنت است.

فریم‌ورک‌های اپلیکیشن چند زنجیره‌ای

چالش

نبود ابزارهای کاربرپسند برای ساخت اپلیکیشن‌های مقیاس‌پذیر که از چندین زنجیره OP استفاده می‌کنند.

راه‌حل

چندین ابزار و ایده برای اکوسیستم سوپرچین (Superchain) مطرح است:

قراردادهای هوشمند با آدرس‌دهی محتوایی: قراردادها در تمام زنجیره‌ها آدرس یکسانی خواهند داشت.

استانداردهای مدیریت حالت میان‌زنجیره‌ای: ایجاد استانداردهایی برای انتقال حالت قراردادها بین زنجیره‌ها که به کیف‌پول‌ها اجازه می‌دهد موجودی کاربر را در تمام زنجیره‌ها به‌صورت مجموع دارایی‌ها نمایش دهند.

اندپوینت RPC سوپرچین (Superchain): یک RPC واحد برای ارسال تراکنش‌ها بدون نیاز به تغییر مداوم شبکه توسط کاربر.

این ابزارها و روش‌ها، امکان ساخت اپلیکیشن‌های مقیاس‌پذیر و مدیریت دارایی‌ها در محیط‌های چند زنجیره‌ای را تسهیل خواهند کرد.

سوپرچین (Superchain) و گسترش به لایه‌های ۳

چشم‌انداز سوپرچین (Superchain) تنها به لایه‌های ۲ محدود نمی‌شود و به‌طور طبیعی به‌سمت معماری چندلایه‌ای، شامل لایه‌های ۳ (L3s)، گسترش می‌یابد. اگر لایه ۱ (اتریوم) را به‌عنوان «زیربنای اصلی» و لایه‌های ۲ (مانند OP Mainnet و Base) را به‌عنوان «شاهراه‌های اصلی» در نظر بگیریم، لایه‌های ۳ مشابه «خیابان‌های فرعی و کوچه‌های اختصاصی» هستند که برای اهداف خاص و ویژه طراحی می‌شوند.

سوالات متداول

• سوپرچین (Superchain) چیست؟

سوپرچین (Superchain) یک معماری بلاکچینی است که از مجموعه‌ای از زنجیره‌های لایه ۲ یکپارچه تشکیل شده و برای مقیاس‌پذیری و امنیت بیشتر طراحی شده است.

• چرا سوپرچین (Superchain) به وجود آمده است؟

برای حل مشکلات مقیاس‌پذیری در بلاکچین‌های موجود و ایجاد یک شبکه یکپارچه و مقیاس‌پذیر که عملکرد بهتری داشته باشد.

• آیا سوپرچین (Superchain) فقط برای اتریوم است؟

نه، سوپرچین (Superchain) می‌تواند در بلاکچین‌های مختلف پیاده‌سازی شود، اما اتریوم به‌عنوان بستر اصلی برای بسیاری از پروژه‌ها استفاده می‌شود.

• چه تفاوتی میان سوپرچین (Superchain) و چند زنجیره‌ای سنتی وجود دارد؟

در سوپرچین (Superchain)، زنجیره‌ها استاندارد شده و به‌طور خودکار با یکدیگر ارتباط دارند، در حالی که در معماری‌های سنتی هر زنجیره به‌صورت جداگانه مدیریت می‌شود.

• مزیت اصلی سوپرچین (Superchain) چیست؟

مقیاس‌پذیری و امکان توسعه سریع‌تر اپلیکیشن‌های میان‌زنجیره‌ای بدون نیاز به نگرانی درباره زیرساخت.

• آیا سوپرچین (Superchain) برای توسعه‌دهندگان مفید است؟

بله، زیرا سوپرچین (Superchain) زیرساخت را مدیریت می‌کند و به توسعه‌دهندگان این امکان را می‌دهد که بدون نگرانی درباره جزئیات فنی، اپلیکیشن‌های خود را توسعه دهند.

• چه نوع زنجیره‌هایی در سوپرچین (Superchain) وجود دارند؟

زنجیره‌های لایه ۲ (OP Chains) که به‌صورت یکپارچه و با استفاده از یک استک فناوری مشترک کار می‌کنند.

• آیا سوپرچین (Superchain) می‌تواند مشکلات امنیتی را حل کند؟

بله، سوپرچین (Superchain) از مکانیزم‌های امنیتی استاندارد و اثبات‌های بدون نیاز به مجوز برای افزایش ایمنی استفاده می‌کند.

• آیا سوپرچین (Superchain) مقیاس‌پذیری را بهبود می‌دهد؟

بله، با استفاده از زنجیره‌های لایه ۲ و سیستم‌های اثبات چندگانه، سوپرچین (Superchain) می‌تواند مقیاس‌پذیری بلاکچین را به‌طور قابل توجهی بهبود دهد.

• آینده سوپرچین (Superchain) چگونه خواهد بود؟

آینده سوپرچین (Superchain) به گسترش به لایه‌های ۳ (L3s) و بهبود تعامل میان زنجیره‌های مختلف و ارائه اپلیکیشن‌های مقیاس‌پذیر و یکپارچه بستگی دارد.

سخن پایانی

سوپرچین (Superchain) تنها یک مفهوم انتزاعی یا آپدیت ساده نیست؛ بلکه یک چشم‌انداز بلندمدت و جامع برای حل نهایی مشکل مقیاس‌پذیری بلاکچین است. این طرح به‌دنبال ایجاد یک شبکه یکپارچه از زنجیره‌های لایه ۲ است که در زمینه امنیت، ارتباطات و فناوری مشترک عمل می‌کنند و هدف آن کالاانگاری مفهوم زنجیره است. نقشه راه فنی سوپرچین (Superchain)، شامل گام‌های مشخصی همچون تبدیل پل بدراک به کارخانه زنجیره، پیاده‌سازی سیستم‌های اثبات بدون نیاز به مجوز و ترتیب‌دهی ماژولار، برای دستیابی به این هدف طراحی شده است.

در نهایت، با اضافه کردن ویژگی‌هایی مانند پیام‌رسانی کم‌تأخیر، تراکنش‌های همگام و لایه‌های داده جایگزین، سوپرچین (Superchain) این پتانسیل را دارد که بستری مناسب برای ساخت اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز پیچیده‌ای مانند بازی‌ها و شبکه‌های اجتماعی در مقیاس جهانی فراهم کند. اگر این چشم‌انداز به‌طور کامل محقق شود، بلاکچین از یک حوزه خاص و محدود به یکی از ابزارهای اصلی و جدایی‌ناپذیر در جعبه ابزار هر توسعه‌دهنده نرم‌افزار مدرن تبدیل خواهد شد و وب غیرمتمرکز را به واقعیتی نزدیک‌تر خواهد کرد.

ممنون که تا پایان مقاله”سوپرچین (Superchain) چیست؟“همراه ما بودید

بیشتر بخوانید

• چرا توکن‌ها در بلاکچین فریز می‌شوند؟
• چه تحولاتی با ابسترکت چین در راه است؟
• تفاوت پروتکل، پلتفرم و محصول در بلاکچین چیست؟