موسسات 11٪ اتریوم را در اختیار گرفتند؛ موجودی صرافی‌ها رکورد زد

اتریوم اکنون با یک شوک عرضه خاموش مواجه است؛ حدود 11 درصد از عرضه در گردش این ارز دیجیتال در اختیار صندوق‌ها و خزانه‌های شرکتی قرار گرفته و موجودی اتریوم در صرافی‌های متمرکز به کمترین سطح ثبت‌شده رسیده است.

به نقل از داده‌های Strategic ETH Reserve، نهادهای موسسات مالی و صندوق‌های اسپات تا کنون نزدیک به 10.72 درصد از کل عرضه اتریوم را جمع‌آوری کرده‌اند. همزمان موجودی اتریوم در صرافی‌های متمرکز به سطح 10.5 درصد سقوط کرده که 43 درصد کاهش از ماه جولای نشان می‌دهد. این تحولات همزمان با کاهش فعالیت خرده‌فروشی و کاهش نوسانات بازار رخ داده است.

کاهش نقدینگی و مقصد دارایی‌ها

آنچه این رویداد را از انباشت قبلی متمایز می‌کند، جهت‌گیری دارایی‌هاست؛ بخشی از اتریوم‌های خریداری‌شده به‌جای ماندن در کیف‌پول‌های نهنگ یا تناوب در بازار، وارد قراردادهای استیکینگ و خزانه‌های شرکتی شده‌اند. به عبارت دیگر سرمایه‌گذاران نهادی اتریوم را به‌عنوان زیرساختی مولد بازده (حدود 3 تا 4 درصد APR که در بازار گزارش شده) و نه صرفا یک دارایی معاملاتی در نظر می‌گیرند.

صندوق‌های اسپات اتریوم ایالات متحده در سال جاری میلادی حدود 12.4 میلیارد دلار ورود سرمایه داشته‌اند که صندوق iShares اتریوم بلک‌راک (ETHA) نقش هدایت‌کننده را ایفا کرده است. علاوه بر این، بلک‌راک اخیرا درخواست ثبت صندوقی با قابلیت استیکینگ اتریوم را مطرح کرده که به معامله‌گران محافظه‌کار امکان بهره‌گیری از درآمد شبکه را می‌‌دهد؛ اقدامی که می‌تواند تقاضای نهادی برای نگهداری بلندمدت را تقویت کند.

اتریوم، زیرساخت دارایی‌های واقعی و استیبل‌کوین‌ها

داده‌های RWA.xyz نشان می‌دهد اتریوم میزبان حدود 12.5 میلیارد دلار دارایی واقعی توکنیزه‌شده است و به‌عنوان لایه‌ای از تسویه برای استیبل‌کوین‌ها عمل می‌کند؛ به‌طوری که حجم ماهانه تسویه استیبل‌کوین‌ها در شبکه اتریوم حدود 1.6 تریلیون دلار گزارش شده است. به نقل از الکس ساندرز، تحلیلگر سیتی، قیمت‌های فعلی احتمالا بازتابی از فشار خرید و جذابیت موارد کاربرد جدیدی مانند توکنیزاسیون و استیبل‌کوین‌ها است.

تحول نقش اتریوم از یک دارایی کم‌ارزش با نوسان بالا به یک «لایه زیرساختی مالی» برای دارایی‌های دیجیتال باعث شده تا بخش قابل‌توجهی از عرضه از گردش بازار خارج شود. پژوهش‌های Binance Research نیز نشان می‌دهد افزایش مشارکت در استیکینگ، عرضه اتریوم قابل‌معامله را کاهش می‌دهد و می‌تواند در زمان جهش تقاضا اثرات قوی‌تری بر قیمت ایجاد کند.

پیامدها برای بازار و سرمایه‌گذاران

کاهش موجودی در صرافی‌ها و انتقال دارایی‌ها به راهکارهای نگهداری سرد و قراردادهای استیکینگ، نقدشوندگی بازار را تضعیف می‌کند و در صورت افزایش تقاضا می‌تواند فشار صعودی بر قیمت ایجاد کند. از دیدگاه تریدری، رفتار قیمتی اتریوم اکنون کمتر با هیجان خرده‌فروشی هم‌راستا است و بیشتر تحت تاثیر جریان‌های سرمایه نهادی و کاربردهای زیرساختی قرار دارد.

برای کاربران ایرانی که به سرمایه‌گذاری در بازار اتریوم می‌اندیشند، مهم است بدانند کاهش عرضه در صرافی‌ها ممکن است اسلیپیج معاملات بزرگ را افزایش دهد و دسترسی به نقدینگی فوری را محدود کند. همچنین اگر صندوق‌ها و نگهبانان دارایی، اتریوم را به‌عنوان ابزار درآمدی و خزانه‌ای بدانند، احتمال نگهداری بلندمدت بیشتر می‌شود و نوسان‌‌های کوتاه‌مدت ممکن است از الگوهای گذشته متفاوت شود.

جمع‌بندی اینکه اتریوم عملا در حال بازتعریف نقش خود در سبدهای نهادی است؛ از یک دارایی سفته‌بازانه به یک زیرساخت مالی با تولید بازده. در صورتی که جریان ورودی نهادی همچنان ادامه یابد و تقاضای استیکینگ افزایش پیدا کند، فشار عرضه در بازار می‌تواند عامل تعیین‌کننده روند آتی قیمت باشد.