استاندارد BRC20 چیست؟ | بررسی کامل استاندارد BRC20

استاندارد BRC20 چیست، بلاکچین بیت کوین یکی از غیرمتمرکز‌ترین شبکه‌های موجود در حال حاظر می‌باشد. این شبکه با توجه به ظرفیت‌های بالایی که داشت قصد متحول کردن دنیای مالی و از بین بردن نیازها به نهاد‌های متمرکز را داشت. کمی بعد از بیت کوین شبکه اتریوم با اجرای قراردادهای هوشمند قصد تکمیل کردن اهداف اتریوم را داشت و به همین ترتیب سایر بلاکچین‌ها برای رفع مشکلات اتریوم پدید آمدند.

اما برخی از توسعه دهندگان و متخصصین همچنان به دنبال ارتقاء شبکه بیت کوین و استفاده از این شبکه می‌باشند. در همین راستا آپدیت‌هایی توسط توسعه دهندگان شبکه بیت کوین زده شد که باعث باز شدن درهای جدیدی و ایجاد فرصت‌های مناسبی برای علاقه مندان به این شبکه شد.

در این مقاله قصد داریم آپدیت‌های شبکه بیت کوین که در نهایت باعث به وجود آمدن استاندارد BRC20 شد را بررسی و همچنین استاندارد BRC20 را تجزیه و تحلیل کنیم.

بررسی ویدیویی مفهوم BRC20

آپدیت segwit و Taproot چیست و چه تاثیری روی شبکه بیت کوین داشت؟

قبل از این که به توضیح این دو آپدیت مهم بپردازیم باید بدانید که این دو آپدیت با تغییراتی که در بلاک‌های بیت کوین به وجود آوردند باعث شدند علاوه بر بهبود امنیت و حفظ حریم خصوصی، زیرساخت به وجود آمدن دارایی‌های دیجیتالی مانند nft ها و توکن‌ها با استاندارد BRC20 روی شبکه بیت کوین را نیز بنیان نهادند.

Segwit چیست؟

این آپدیت در سال 2017 به منظور بهبود ظرفیت تراکنش‌ها و حل برخی مسائل امنیتی و انعطاف‌پذیری معاملات انجام شد. این آپدیت به منظور جلوگیری از دسترسی هکرها به اطلاعات بلاک بود. تا پیش از این آپدیت، هکرها می‌توانستند برخی اطلاعات کوچک مانند آی دی تراکنش را تغییر دهند و این آپدیت باعث افزایش امنیت و حریم خصوصی شد.

Segwit چگونه این تغییرات را اعمال کرد؟

در این آپدیت امضاء تراکنش‌ها از اطلاعات تراکنش‌ها جدا شد. به این ترتیب اطلاعات مربوط به امضاء‌ها در یک بخش جداگانه در انتهای بلاک و اطلاعات تراکنش‌ها نیز به صورت جداگانه ثبت می‌شود. در نهایت این جداسازی باعث به وجود آمدن فضای خالی بیشتری در بلاک و افزایش مقیاس پذیری شد.

اما اطلاعات امضاء شامل چه مواردی می‌شود؟

در واقع، اطلاعات امضاء معمولاً شامل اطلاعاتی است که برای تأیید هویت و صحت یک معامله مورد استفاده قرار می‌گیرد. وقتی کاربری تصمیم به انجام یک تراکنش می‌گیرد، اطلاعات مربوط به امضاء دیجیتال او (که از کلید خصوصی او ایجاد می‌شود) به تراکنش افزوده می‌شود. این امضاء به عنوان تضمینی برای اینکه فرد مورد نظر واقعاً حاکم بر کلید خصوصی مربوط به آدرس استفاده شده باشد، عمل می‌کند.

با استفاده از SegWit، این اطلاعات امضاء از بخش اصلی تراکنش جدا می‌شوند و در بخش جدیدی به نام “واحد امضاء” یا ” witness” قرار می‌گیرند. این کار باعث کاهش حجم کل تراکنش می‌شود و بهبودهایی در ظرفیت شبکه و هزینه‌های تراکنش ایجاد می‌کند. همچنین، این امکان را فراهم می‌کند که اطلاعات امضاء برای تراکنش‌های متعدد از یک فرآیند مستقل در شبکه استفاده شود.

شما می‌توانید این فرآیند را در تصویر زیر ببینید:

Taproot چیست؟

بعد از آپدیت SegWit و اعمال تغییرات مثبت آن در شبکه بیت کوین، در سال 2021 آپدیت Taproot اجرایی شد. در این آپدیت امنیت و پایداری از بلاکچین بیت کوین گرفته می‌شود و مقیاس پذیری و پردازش تراکنش‌ها با استفاده از شبکه لایتنینگ انجام می‌شود. Taproot از امضای Schnorr برای بهبود مقیاس‌پذیری استفاده می‌کند و مهم تر از همه با تراکنش‌های multi-hop روی لایتنینگ کار می‌کند.

امضای Schnorr چیست؟

امضاهای Schnorr یک الگوریتم امنیتی است که برای امضاء دیجیتال در زمینه‌های امنیت اطلاعات و فناوری بلاکچین استفاده می‌شود. این امضا برگرفته شده از نام دانشمند معروف کریستوفر شنور (Christopher Schnorr) نام گذاری شده است. این امضا باعث انجام تراکنش‌های کمتری در بلاکچین، بهبود امنیت و افزایش کارایی منجر می‌شود.

تراکنش‌های multi-hop چیست؟

این مفهوم به ارسال ارز یا دارایی از یک نقطه به نقطه دیگر از طریق چندین مرحله یا پله ارتباطی اشاره دارد. با استفاده از تراکنش‌های multi-hop، تراکنش‌ها می‌توانند از طریق چندین کانال مختلف انجام شوند، به جای اینکه به طور مستقیم از یک نقطه به نقطه دیگر ارسال شوند. این سیستم این امکان را فراهم می‌کند که تراکنش‌ها با سرعت بالا و کارمزد پایین‌تر و با بهره‌وری بالاتر انجام شوند.

” می‌توان گفت آپدیت SegWit با ایجاد فضای بیشتر و افزایش حریم خصوصی در بلاک‌ها و همچنین آپدیت Taproot باعث ایجاد زیرساختی برای ایجاد دارایی‌ها در بلاکچین بیت کوین شد.”

استاندارد BRC20 چیست؟

این استاندارد اولین بار توسط یک حساب توییتری با نام Domo در مارچ 2023 مطرح شد. ایشان با بیان این که آپدیت تبروت باعث افزایش ظرفیت بلاک‌ها شده، اضافه کرد که می‌توان روی شبکه بیت کوین دارایی‌های مختلفی را با استاندارد BRC20 ایجاد کرد.

توکن‌هایی که با استاندارد BRC20 روی شبکه بیت کوین ایجاد می‌شوند، با استفاده از کد دستوری JSON روی واحد‌های ساتوشی می‌باشد. به بیان ساده بنا به حجم اطلاعات دارایی شما، می‌توان آن را روی چندین ساتوشی نوشت. برای مثال یک دفتر را تصور کنید که شما می‌توانید روی صفحات خالی آن یک نقاشی و یا نت‌های موسیقی را ایجاد کنید. حال آن صفحه خالی را با ماهیت جدیدی که شما خلق کرده اید می‌توان شناسایی کرد اما در ماهیت اصلی آن صفحات که در کنار هم یک دفتر را تشکیل می‌دهند مشکلی به وجود نمی‌آید.

در شبکه بیت کوین نیز این چنین است با استفاده از حکاکی‌هایی که با کد دستوری JSON روی واحدهای کوچک ساتوشی ایجاد می‌شود، می‌توان یک اثر یا توکن خلق کرد.

اما اجازه دهید کمی با کد JSON آشنا شویم:

کدJSON  به داده‌ها یا اطلاعاتی اشاره دارد که به استفاده از فرمت JSON (JavaScript Object Notation) برای نمایش و ذخیره‌سازی اطلاعات تبدیل شده است. JSON یک فرمت خواندنی توسط انسان و آسان برای پردازش توسط ماشین است که اغلب در تبادل داده‌ها بین وب سرویس‌ها و برنامه‌ها به کار می‌رود. در ادامه یک نمونه از این کد را مرور می‌کنیم:

 {

 “نام”: “علی”,

  “سن”: 30,

  “شغل”: “برنامه‌نویس”,

  “شهر”: “تهران”,

  “فعال”: true,

  “آدرس”: {

    “خیابان”: “خیابان اصلی”,

    “شماره”: 123

  }

}

همان طور که ملاحظه کردید با استفاده از این کد دستوری مشخصات هویتی علی را توضیح دادیم. حال شما می‌توانید با استفاده از همین دستور یک nft و یا توکن خلق کنید که مشخصاتش را شرح می‌دهید.

به این ترتیب با استفاده از این پروتکل، توکن‌های BRC-20 با داده‌های JSON نوشته می‌شوند و قابلیت‌هایی مانند خلق توکن، ضرب کردن nft و انتقال در شبکه بیت‌کوین را ارائه می‌کنند.

استاندارد BRC20 چه تفاوت‌هایی با استاندارد Erc20 دارد؟

همان طور که می‌دانید استاندارد Erc20 اولین بار توسط بنیاد اتریوم ایجاد شد و با استفاده از این استاندارد توکن‌هایی خلق شد که اقتصاد قراردادهای هوشمند را بنیاد نهاد. به بیان ساده موتور اجرای قرارداد هوشمند اتریوم EVM کدهای سالیدیتی را می‌خواند و قراردادهای هوشمند را اجرا می‌کرد، توکن‌های این قرارداد هوشمند با استاندارد Erc20 شناخته می‌شوند. توکن‌های BRC20 نیز از استاندارد Erc20 الهام گرفته اند اما باید بدانید که تفاوت‌های بسیار مهم و اساسی نیز دارد که در ادامه به تفاوت‌های این دو استاندارد اشاره خواهیم کرد:

بلاکچین‌های متفاوت:

استاندارد Erc20 برای توکن‌های بومی شبکه اتریوم است و سایر پروژه‌ها مانند ترون، این استاندارد را روی شبکه خود کپی کرده اند و نام آن را به TRC20 تغییر دادند. همچنین استاندارد BRC20 نیز مخصوص شبکه بیت کوین است و در سایر بلاکچین‌ها کاربرد ندارد و تنها روی شبکه بیت کوین قابل انتقال یا استفاده هستند.

بیشتر بخوانید: چگونه توکن‌های BRC-20 را در شبکه بیت کوین ضرب کنیم

نحوه ایجاد:

توکن‌های BRC20 از نوشتن کدهای JSON روی ساتوشی‌ها ایجاد می‌شود و توکن‌های Erc20 از طریق کدهای قرارداد هوشمند روی شبکه اتریوم خلق می‌شوند.

انتقال به بلاکچین‌های دیگر:

توکن‌های Erc20 را بدون تغییر و یا با کوچکترین تغییر می‌توان در بلاکچین‌های ترون و اسمارت چین استفاده کرد، زیرا این بلاکچین‌ها دقیقا از ماشین مجازی اتریوم استفاده می‌کنند اما توکن‌های BRC20 تنها روی شبکه بیت کوین کاربرد دارند.

مزایا و معایب استاندارد BRC20

اما در این بخش قصد داریم با معایب و مزایای این توکن‌های نوظهور بیشتر آشنا شویم تا با دیدگاه مناسب تری روی این توکن‌ها سرمایه گذاری کنیم:

مزایا:

• استفاده از امنیت و عدم تمرکز شبکه بیت کوین.
• برخلاف قراردادهای هوشمند پیچیده، توکن‌های BRC20 نیازی به این پیچیدگی ندارند و کاربران می‌توانند به راحتی توکن مخصوص به خود را ایجاد کنند.
• ایجاد nft های منحصر به فرد روی شبکه بیت کوین که می‌توان از آن برای معامله‌های دارای اسناد مانند ملک و یا ماشین استفاده کرد.

معایب:

• هیچ تبادلی نمی‌توان بین این توکن‌ها با سایر بلاکچین‌ها برقرار کرد.
• وابستگی این توکن‌ها به بلاکچین بیت کوین باعث می‌شود که کندی شبکه بیت کوین و کارمزد بالای آن مشکلاتی را ایجاد کند.
• این توکن‌ها را تنها می‌توان با استفاده از کیف پول‌های مخصوص بلاکچین بیت کوین نگهداری کرد و تنها در همین شبکه قابل استفاده است.
• این توکن‌ها مانند توکن‌های قرارداد هوشمند کاربرد به خصوصی نخواهند داشت.

سخن پایانی

اگرچه استاندارد BRC20 با استقبال بی نظیری روبه رو شده و بسیاری از متخصصین ایده‌های جذابی مانند ایجاد صرافی‌های غیرمتمرکز روی شبکه بیت کوین را می‌دهند اما باید در نظر بگیرید که توان عملیاتی شبکه بیت کوین تنها پردازش 7 تراکنش در ثانیه می‌باشد. از همین رو با گسترش توکن‌های نوظهور روی شبکه بیت کوین، ترافیکی حدود 400 هزار تراکنش در بلاکچین بیت کوین ایجاد شد که باعث نارضایتی کاربران و در نتیجه بالا رفتن کارمزد تراکنش‌ها شد.

از طرفی عدم کاربرد این توکن‌ها در بلاکچین‌های دیگر باعث می‌شود بلاکچین بیت کوین مانند یک جزیره دور افتاده بدون ارتباط و تبادل با سایر بلاکچین‌ها بماند.

همچنین اکانت توییتری DOMO که ایده استاندارد BRC20 را پشنهاد داده، ریسک استفاده از این توکن‌ها را به عهده خود کاربران نهاده و از طرفی ایده استفاده از این توکن‌ها را سرگرمی عنوان کرده نه استفاده گسترده از آن‌ها که موجب ترافیک بیش از حد در شبکه بیت کوین می‌شود.