کاهش موجودی اتریوم در صرافی‌ها؛ نهادها بر عرضه مسلط شدند

موجودی اتریوم در صرافی‌های متمرکز به پایین‌ترین سطح تاریخی رسیده و سهم نهادها و صندوق‌های سرمایه‌گذاری از عرضه در گردش افزایش قابل توجهی یافته است. تحلیل‌ها نشان می‌دهد که اکنون بخش مهمی از اتریوم در اختیار بازیگران سازمانی قرار دارد و رفتار شبکه از جنبه مصرفی-تفریحی به سمت زیرساخت مالی تغییر کرده است.

بر اساس داده‌های کوین‌گلس، تنها ۱۰.۵٪ از کل عرضه اتریوم در صرافی‌های متمرکز باقی مانده که نسبت به ماه ژوئیه کاهش چشمگیری را نشان می‌دهد. هم‌زمان بیش از ۳۵.۶ میلیون واحد ETH در پروتکل‌های استیک نگهداری می‌شود که بخشی از عرضه در دسترس برای معامله را کم کرده است. این جابه‌جایی عرضه از کیف پول‌های صرافی‌ها به آدرس‌های بلندمدت و قراردادهای استیک، ساختار مالکیت اتریوم را تغییر داده است.

گزارش‌ها حاکی از آن است که نهادها، از جمله شرکت‌های بزرگ و صندوق‌های قابل معامله (ETF)، به‌صورت پیوسته مشغول انباشت اتریوم هستند و مجموع دارایی‌های توکنیزه شده دنیای واقعی (RWA) در شبکه اتریوم نیز بیش از ۱۲.۵ میلیارد دلار شده است. به‌علاوه، حجم تراکنش‌های ماهانه مرتبط با استیبل‌کوین‌ها در اتریوم به حدود ۱.۶ تریلیون دلار رسیده که نشان‌دهنده به‌کارگیری گسترده این شبکه برای تسویه و انتقال دارایی‌های بزرگ است. تحلیل‌های منتشرشده از سوی نهادهایی مانند سیتی‌بانک و بایننس ریسرچ نیز تغییر نگاه از اتریوم به‌عنوان یک «دارایی ضدتورمی» به «زیرساخت بهره‌زا» را مورد اشاره قرار داده‌اند.

از سوی دیگر، شاخص‌های فعالیت خرد و بازارهای هنری مبتنی بر بلاکچین تغییرات معکوسی را نشان می‌دهند. فروش‌های NFT نسبت به اوج سال ۲۰۲۱ حدود ۸۷٪ کاهش یافته و جست‌وجوهای مرتبط با کریپتو در گوگل نیز به پایین‌ترین سطوح چند سال اخیر رسیده است. این ترکیب حکایت از کنار رفتن معامله‌گران خرد و کاهش تقاضای سفته‌بازانه دارد؛ روندی که ممکن است از تبدیل اولویت شبکه به خدمات نهادی و حسابداری دیجیتال نشات بگیرد.

در لایه مالکیتی هم تغییرات مشهود است. گزارش‌ها نشان می‌دهد که بزرگ‌ترین دارندگان اتریوم اکنون شامل صرافی‌ها و صندوق‌های امانی نهادی هستند و نه لزوماً نهنگ‌های منفرد سنتی. به‌عنوان نمونه، تنها بیت‌ماین بیش از ۴ میلیون واحد ETH معادل حدود ۳.۳٪ از کل عرضه را انباشت کرده است. به‌طور کلی شرکت‌ها و ETFها در مجموع حدود ۱۰ تا ۱۱ درصد از عرضه در گردش را در اختیار دارند که این رقم برای بازاری با توزیع تاریخی متفاوت قابل توجه است.

کاهش عرضه قابل معامله در صرافی‌ها می‌تواند پیامدهای متعدد بازار داشته باشد. از یک طرف پایین آمدن موجودی در صرافی‌ها ممکن است در زمان تقاضای ناگهانی به افزایش نوسان قیمت منجر شود، زیرا نقدینگی لحظه‌ای کمتر شده است. از طرف دیگر، قرار گرفتن حجم بزرگی از دارایی‌ها در قفل استیک یا در اختیار نهادهای بلندمدت، نشان‌دهنده پذیرش نهادی و استفاده از اتریوم به‌عنوان زیرسخت مالی است؛ امری که می‌تواند ثبات بلندمدت و کاربری‌های نهادی را تقویت کند.

تحلیلگران ناظر بر بازار می‌گویند این تصویر دوگانه — کاهش فعالیت خرده‌فروشان و افزایش مالکیت نهادی — بیانگر جهتی جدید برای اتریوم است. شبکه‌ای که زمانی محل فعالیت‌های پرهیجان و بازارهای NFT بود، حالا بیشتر به فضایی برای توکنیزه کردن دارایی‌های واقعی، تسویه استیبل‌کوین‌ها و فراهم کردن زیرساخت برای ابزارهای مالی تبدیل شده است. این وضعیت برای کسانی که به دنبال نوسان کوتاه‌مدت هستند ممکن است جذابیت کمتری داشته باشد، اما برای موسسات و استفاده‌های مالی ساختاری بلندمدت، اتریوم اهمیت فزاینده‌ای یافته است.

در پایان، داده‌ها و گزارش‌های موجود نشان می‌دهد که اتریوم در حال گذار از یک اکوسیستم مبتنی بر مشارکت گسترده خرد به یک شبکه تحت نفوذ و استفاده سازمانی است. اینکه این روند چه تاثیری بر قیمت، نوآوری‌های لایه دوم و اکوسیستم توسعه‌دهندگان خواهد داشت، موضوعی است که سرمایه‌گذاران و ناظران بازار باید با دقت بیشتری دنبال کنند.